[Coffee-Espresso]
Om 1:30 uur gaat de wekker. Oei, dat is vroeg! Om 2:00 uur zijn we onderweg. De A2 is dicht vanaf Born, dus we moeten binnendoor door Echt, en pas bij de A73 kunnen we de snelweg weer op. Van daar zoals normaal. Om 3:16 zijn we er.
Waar de terminal afgelopen december mega druk was en we uren in een lange rij moesten staan, gaat de self check in luggage nu vliegensvlug. Om 3:36 staan we al bij de gate. Voelt alsof we nog een dik uur hadden kunnen slapen. Maar beter dat dan te laat en de stress van de vorige keer.
Prima vlucht. Bagage duurde even maar alles was daar en dat is het belangrijkste.
En toen Thrifty. Tot nu toe aktijd goede herinneringen, maar deze keer tja. Een beetje extra uitgegeven voor een Jeep Avenger (of gelijkwaardig...). Het bleek het laatste te zijn: een niet meer zo jonge Opel Crossland. Zucht.
Eenmaal bij Kapsaliana waren we toch benieuwd naar de nieuwe kamers. Vooral Callisto sprak aan: licht en ruim, uitzicht op de gorge, zingende vogels èn een privé pooltje. Even ons vakaniebudget wat verruimd en ja gezegd. We zitten nu bij de pool tot de kamer klaar is.
6 mei 2026 Oogcrème
Het was erg vroeg toen we gisteren vertrokken. Alletwee nog slaapdronken de auto in. Onmogelijk dus dat we niet iets vergeten zouden zijn. En ja hoor, Petra's oogcrème.
Eerste doel van de dag was dus om zo iets te regelen. Na het heerlijke ontbijt
[Oliver]
(het is nu nog beter dan vorig jaar, met a la carte eigerechtjes), rijden we richting Rethymnon. Petra had een apotheek op het oog. Een goed alternatief voor wat ze normaal gebruikt was zo gevonden.
Nu we er toch zijn doen we een rondje door de oude stad. Gezellige plek.
Terug naar de fijne kamer en ons eigen pooltje. Heerlijk zwemmen tussen de zingende vogels.
Elke keer is het plan om in het dorpje te gaan eten. Deze keer lukt het echt. Lekker kneuterig op het pleintje waar de twee (of drie) restaurantjes en de vele katten de sfeer maken. Simpel maar lekker gegeten.
Nu de zonsondergang op ons terrasje.
Prut prut prut. Ineens vliegen er zo'n 15 bijeneters over. We dachten dat ze er niet meer zouden zijn. Maar ze zijn er wel. Morgen eens gaan zoeken!
7 mei 2026 De Camino
Lekker een paar baantjes in het zwembad. Nog even nagenieten in ons eigen pooltje. Douchen. Ontbijten (had ik al gezegd hoe goed!). En dan richting Margarites, het pottenbakkersdorpje, in de hoop onderweg nog mooie vogels te zien. En vlinders! De eerste zat naast de receptie toen we voor morgenavond reserveerden.
Wel gehoord, op de terugweg, maar niks gezien.
Gisteren aan De Camino van Anya Niewierra begonnen. Lang geleden dat ik tijdens vakantie gelezen heb. Doet me goed, even niet met de neus in de telefoon.
Nu even een wijntje en snackje aan het zwembad. Vanavond ook gewoon hier eten. Lekker lui.
Prut prut prut. Petra springt op. Helaas ze vindt ze niet (nog niet?).
8 mei 2026 Patsos
Brrrr. Het is een beetje frisjes vanochtend. Toch even een paar baantjes trekken voor het ontbijt. We bestellen beide weer de Kayanas, ik met Apaki en Petra met gegrilde groenten. Heerlijk. Net zoals de rest van het ontbijt.
Te fris voor aan het zwembad hier, dus gaan we op weg richting de Patos Gorge met de Cave of Agios Antonios, de grot van de heilige Antonius.
Ja, het is de bedoeling dat je door het water waad. Maar na om de hoek gekeken te hebben ben ik omgedraaid. Petra had sowieso al haar twijfels over het water.
Op de terugweg nog even de prachtige parasoldennen net voor het Arkadi Monastery gefotografeerd.
Laatste diner bij Kapsaliana, of beter Elaia. Vooraf hebben toch eens de Aubergine specialiteit geprobeerd. Heerlijk. Petra nam weer de spaghetti met visjes chevice. Verrukkelijk. En ik heb de kalfswangetjes geprobeerd. Zo lekker. Gegrild fruit met ijs en crumble na. Ja, dit gaan we missen.
[zo'n verschrikkelijk nieuws eerder op de dag, twee keer nog wel 😔]
Kling klang. Pats. Shit. De koffiekopjes staan nog buiten. Nou ja, wat er van over is. We horen zo net kapot vallen.
Het waait erg hard. Ik ren naar buiten. De matrassen van de ligstoelen zijn weggewaaid en hebben ze op de grond doen vallen. Ik pak ze net voor ze over de kant van het ravijntje vliegen en zet ze om de hoek achter de deur, uit de wind. Oei, daar gaat de parasol omver. Ik vouw hem dicht en leg hem plat.
Even de receptie bellen dat ze in de kamer boven de ramen dicht doen. Alles klappert.
Tijd om te slapen.
9 mei 2016 From the mountains to the sea
We liggen al vroeg in zwembad. Het is pas 7 uur. Lekker zo 's ochtends een paar rondjes.
Ik pak alvast de meeste dingen in voordat we gaan ontbijten. Kunnen we lekker rustig aan doen. Na het lange ontbijt, bijna 2 uurtjes, pak ik de laatste dingen in en ga de auto halen. Ja, dit was een hele fijne kamer. Duur. Maar heel fijn.
Even uitchecken, betalen, en we kunnen door. Het loyalty account is samengevoegd en de receptionist verzekerde ons dat we de volgende keer 10% repeaters korting krijgen. Oké, fijne om te weten.
We besluiten niet door de bergen te starten. Het is sowieso al een flinke rit. Wel gaan wij bij Chersonisos richting het Lasshiti Plateau. Niet helemaal, maar tot Krasi, waar we bij "Anja" stoppen voor een klein hapje en een drankje. Zo'n gezellig plekje.
Terug naar de zee richting Malia om onze reis te vervolgen. De navigatie geeft aan dat de E90 afgesloten is, zonder een alternatief te geven. Dat blijkt niet nodig. De omleiding is van begin tot eind, vele vele kilometers, bemand om de juiste richting aan te geven. Levende omleidingsborden.
Met een half uurtje vertraging komen we aan. Christos, de oudere man bij de receptie checkt ons in. Een en al warmte en blij dat we er weer zijn. Even daarvoor hadden de crew in het restaurantje ook al gegroet.
Nu even zwemmen. Deel twee is begonnen: The Island Concept aka "the sea".
Geroezemoes bij het personeel. Mariana schatert: "He will propose!". En ja haar, er dwarrelt een jong stel in het wit over het resortje. "She said yes!" Ze laat de ring zien voor de foto.
10 mei 2026 Landkreis Landsberg am Lech
Vroeg op en lekker een paar baantjes zwemmen. Ontbijten (te veel besteld) en daarna richting Kritsa. Blijft een leuk dorp. Echter, 1) de winkel waar Petra haar mooie NEMA jurk gekocht heeft, verkoopt dat merk niet meer (het sowieso te warm om iets te passen, en 2) het restaurantje dat er naast ligt, waar ze heerlijk ijs van geitenmelk hebben, is helaas op zondag gesloten.
We rijden door naar het Pine Forrest bij Kroustas. Op deze smalle weg rijden we achter een auto met Duits kenteken LL. Geen idee waar dat zou moeten zijn. Tot mijn stomme verbazing stoppen ze waar wij stoppen. Er stapt een ouder stel uit. Ik vraag LL waar is dat. Landkreis Landsberg am Lech bij München. Achteraf am Lech had ik wel Zuid Duitsland geweten. Ze waren al een paar maanden hier en verbleven in een huis van Zwitsers in Ierapetra. Die kwamen over een paar weken weer terug, dus binnenkort gingen ze weer rustig aan naar huis.
Terug naar her resortje. Even snel nog een snack haenen wat water. Tijd om te relaxen.
11 mei 2026 Classic
We liggen weer voor 7 uur in het zwembad. Lekker wat baantjes voor het ontbijt.
Ondanks de hitte gaan we toch de Gorge van Kritsa lopen. De gieren cirkelen al boven ons wanneer we uit de auto stappen.
In de kloof valt de temperatuur mee, toch zweten we ons het blubber. De kloof is ook (veel) langer dan we ons herinneringen. Elke keer denken we dat we aan het einde zijn, maar nee. Op een gegeven moment denk ik zelfs dat we verkeerd gelopen zijn (hoe dan in een kloof?!), tot we een hek zien dat we herkennen. De weg terug is wel bloedheet. Maar we hebben het gehaald.
's Middags rijden we naar Plaka. We delen een heerlijke brioche met kip en een wijntje bij Epico. Yummy.
12 mei 2026 Resort dagje
Gisteren was toch wel een drukke dag. Vandaag doen we het rustig aan. Lekker hangen op het resortje (tot nu toe).
Uiteindelijk beslissen we om buiten te gaan lunchen. Het wordt Elounda.
No comments:
Post a Comment