Kreta

[Coffee-Espresso]

5 mei 2026 DE1616

Om 1:30 uur gaat de wekker. Oei, dat is vroeg! Om 2:00 uur zijn we onderweg. De A2 is dicht vanaf Born, dus we moeten binnendoor door Echt, en pas bij de A73 kunnen we de snelweg weer op. Van daar zoals normaal. Om 3:16 zijn we er. 

Waar de terminal afgelopen december mega druk was en we uren in een lange rij moesten staan, gaat de self check in luggage nu vliegensvlug. Om 3:36 staan we al bij de gate. Voelt alsof we nog een dik uur hadden kunnen slapen. Maar beter dat dan te laat en de stress van de vorige keer.

Prima vlucht. Bagage duurde even maar alles was daar en dat is het belangrijkste. 

En toen Thrifty. Tot nu toe aktijd goede herinneringen, maar deze keer tja. Een beetje extra uitgegeven voor een Jeep Avenger (of gelijkwaardig...). Het bleek het laatste te zijn: een niet meer zo jonge Opel Crossland. Zucht.

Eenmaal bij Kapsaliana waren we toch benieuwd naar de nieuwe kamers. Vooral Callisto sprak aan: licht en ruim, uitzicht op de gorge, zingende vogels èn een privé pooltje. Even ons vakaniebudget wat verruimd en ja gezegd. We zitten nu bij de pool tot de kamer klaar is.

6 mei 2026 Oogcrème 

Het was erg vroeg toen we gisteren vertrokken. Alletwee nog slaapdronken de auto in. Onmogelijk dus dat we niet iets vergeten zouden zijn. En ja hoor, Petra's oogcrème. 

Eerste doel van de dag was dus om zo iets te regelen. Na het heerlijke ontbijt

[Oliver]

 (het is nu nog beter dan vorig jaar, met a la carte eigerechtjes), rijden we richting Rethymnon. Petra had een apotheek op het oog. Een goed alternatief voor wat ze normaal gebruikt was zo gevonden. 

Nu we er toch zijn doen we een rondje door de oude stad. Gezellige plek.

Terug naar de fijne kamer en ons eigen pooltje. Heerlijk zwemmen tussen de zingende vogels.

Elke keer is het plan om in het dorpje te gaan eten. Deze keer lukt het echt. Lekker kneuterig op het pleintje waar de twee (of drie) restaurantjes en de vele katten de sfeer maken. Simpel maar lekker gegeten.

Nu de zonsondergang op ons terrasje. 

Prut prut prut. Ineens vliegen er zo'n 15 bijeneters over. We dachten dat ze er niet meer zouden zijn. Maar ze zijn er wel. Morgen eens gaan zoeken!

7 mei 2026 De Camino

Lekker een paar baantjes in het zwembad. Nog even nagenieten in ons eigen pooltje. Douchen. Ontbijten (had ik al gezegd hoe goed!). En dan richting Margarites, het pottenbakkersdorpje, in de hoop onderweg nog mooie vogels te zien. En vlinders! De eerste zat naast de receptie toen we voor morgenavond reserveerden. 

Wel gehoord, op de terugweg, maar niks gezien.

Gisteren aan De Camino van Anya Niewierra begonnen. Lang geleden dat ik tijdens vakantie gelezen heb. Doet me goed, even niet met de neus in de telefoon. 

Nu even een wijntje en snackje aan het zwembad. Vanavond ook gewoon hier eten. Lekker lui.

Prut prut prut. Petra springt op. Helaas ze vindt ze niet (nog niet?).

8 mei 2026 Patsos

Brrrr. Het is een beetje frisjes vanochtend. Toch even een paar baantjes trekken voor het ontbijt. We bestellen beide weer de Kayanas, ik met Apaki en Petra met gegrilde groenten. Heerlijk. Net zoals de rest van het ontbijt.

Te fris voor aan het zwembad hier, dus gaan we op weg richting de Patos Gorge met de Cave of Agios Antonios, de grot van de heilige Antonius.

Ja, het is de bedoeling dat je door het water waad. Maar na om de hoek gekeken te hebben ben ik omgedraaid. Petra had sowieso al haar twijfels over het water.

Op de terugweg nog even de prachtige parasoldennen net voor het Arkadi Monastery gefotografeerd. 

Laatste diner bij Kapsaliana, of beter Elaia. Vooraf hebben toch eens de Aubergine specialiteit geprobeerd. Heerlijk. Petra nam weer de spaghetti met visjes chevice. Verrukkelijk. En ik heb de kalfswangetjes geprobeerd. Zo lekker. Gegrild fruit met ijs en crumble na. Ja, dit gaan we missen.

[zo'n verschrikkelijk nieuws eerder op de dag, twee keer nog wel 😔]

Kling klang. Pats. Shit. De koffiekopjes staan nog buiten. Nou ja, wat er van over is. We horen zo net kapot vallen. 

Het waait erg hard. Ik ren naar buiten. De matrassen van de ligstoelen zijn weggewaaid en hebben ze op de grond doen vallen. Ik pak ze net voor ze over de kant van het ravijntje vliegen en zet ze om de hoek achter de deur, uit de wind. Oei, daar gaat de parasol omver. Ik vouw hem dicht en leg hem plat.

Even de receptie bellen dat ze in de kamer boven de ramen dicht doen. Alles klappert. 

Tijd om te slapen.

9 mei 2016 From the mountains to the sea

We liggen al vroeg in zwembad. Het is pas 7 uur. Lekker zo 's  ochtends een paar rondjes. 

Ik pak alvast de meeste dingen in voordat we gaan ontbijten. Kunnen we lekker rustig aan doen. Na het lange ontbijt, bijna 2 uurtjes, pak ik de laatste dingen in en ga de auto halen. Ja, dit was een hele fijne kamer. Duur. Maar heel fijn. 

Even uitchecken, betalen, en we kunnen door. Het loyalty account is samengevoegd en de receptionist verzekerde ons dat we de volgende keer 10% repeaters korting krijgen. Oké,  fijne om te weten.

We besluiten niet door de bergen te starten. Het is sowieso al een flinke rit. Wel gaan wij bij Chersonisos richting het Lasshiti Plateau. Niet helemaal, maar tot Krasi, waar we bij "Anja" stoppen voor een klein hapje en een drankje. Zo'n gezellig plekje.

Terug naar de zee richting Malia om onze reis te vervolgen. De navigatie geeft aan dat de E90 afgesloten is, zonder een alternatief te geven. Dat blijkt niet nodig. De omleiding is van begin tot eind, vele vele kilometers, bemand om de juiste richting aan te geven. Levende omleidingsborden.

Met een half uurtje vertraging komen we aan. Christos, de oudere man bij de receptie checkt ons in. Een en al warmte en blij dat we er weer zijn. Even daarvoor hadden de crew in het restaurantje ook al gegroet. 

Nu even zwemmen. Deel twee is begonnen: The Island Concept aka "the sea".

Geroezemoes bij het personeel. Mariana schatert: "He will propose!". En ja haar, er dwarrelt een jong stel in het wit over het resortje. "She said yes!" Ze laat de ring zien voor de foto.

10 mei 2026 Landkreis Landsberg am Lech

Vroeg op en lekker een paar baantjes zwemmen. Ontbijten (te veel besteld) en daarna richting Kritsa. Blijft een leuk dorp. Echter, 1) de winkel waar Petra haar mooie NEMA jurk gekocht heeft, verkoopt dat merk niet meer (het sowieso te warm om iets te passen, en 2) het restaurantje dat er naast ligt, waar ze heerlijk ijs van geitenmelk hebben, is helaas op zondag gesloten.

We rijden door naar het Pine Forrest bij Kroustas. Op deze smalle weg rijden we achter een auto met Duits kenteken LL. Geen idee waar dat zou moeten zijn. Tot mijn stomme verbazing stoppen ze waar wij stoppen. Er stapt een ouder stel uit. Ik vraag LL waar is dat. Landkreis Landsberg am Lech bij München. Achteraf am Lech had ik wel Zuid Duitsland geweten. Ze waren al een paar maanden hier en verbleven in een huis van Zwitsers in Ierapetra. Die kwamen over een paar weken weer terug, dus binnenkort gingen ze weer rustig aan naar huis.

Terug naar her resortje. Even snel nog een snack haenen wat water. Tijd om te relaxen. 

11 mei 2026 Classic

We liggen weer voor 7 uur in het zwembad. Lekker wat baantjes voor het ontbijt.

Ondanks de hitte gaan we toch de Gorge van Kritsa lopen. De gieren cirkelen al boven ons wanneer we uit de auto stappen. 

In de kloof valt de temperatuur mee, toch zweten we ons het blubber. De kloof is ook (veel) langer dan we ons herinneringen. Elke keer denken we dat we aan het einde zijn, maar nee. Op een gegeven moment denk ik zelfs dat we verkeerd gelopen zijn (hoe dan in een kloof?!), tot we een hek zien dat we herkennen. De weg terug is wel bloedheet. Maar we hebben het gehaald.

's Middags rijden we naar Plaka. We delen een heerlijke brioche met kip en een wijntje bij Epico. Yummy. 

12 mei 2026 Resort dagje

Gisteren was toch wel een drukke dag. Vandaag doen we het rustig aan. Lekker hangen op het resortje (tot nu toe).

Uiteindelijk beslissen we om buiten te gaan lunchen. Het wordt Elounda. 

13 mei 2026 Slowly back home

Lekker zwemmen. Een hotel zonder verwarmd zwembad zouden we dat nog kunnen? Ontbijt. Inpakken. Nog even relaxen. Uitchecken. 

Maar we blijven nog even. We zitten nu op het strandje bij het hotel. Het plan is om zo rond 2uur te gaan.

We gaan uiteindelijk om kwart voor twee. Via Elounda, Plaka, de plek waar we ooit de bijeneters gezien hebben, om uiteindelijk bij Malia uit te komen. De rit duurt langer dan gedacht. Na wat opties die niks zijn rijden we richting Niki. We stoppen bij de parkeerplaats van de taverne ernaast en de man wenkt ons binnen. Het waait hard, de taverne is leeg en de brandweerauto waar we net achter reden geeft ons stress. We besluiten terug naar Krasi te gaan.

Dat blijkt een goede keuze. We eten bij de taverne midden in het dorp: Krassopsycho. Een hele goede keuze!

We zijn om zes uur ingecheckt en de bagage afgeven. Zoals gepland. Wat?! Het vliegtuig staat nog in Frankfurt! Shit, mega vertraging. Dat wordt wachten.

Om iets over 9 landt het vliegtuig. Het boarden gaat supersnel. Ze hebben haast. Düsseldorf Airport sluit om middernacht. Het ziet er naar uit dat we dat net gaan halen. We zijn halverwege nu. Fingers crossed. 

23:56 >> geland!

Lanzarote 2025 - Fariones

22 November 2025 Heenreis 

Oef. Vroeg op: 3:05uur al. Ruiten krabben, inladen en gaan. Het eerste oranje lampje brand al (achteruitrij sensor bevroren?). Alles gaat goed, tot we bijna in Eindhoven zijn: bij knooppunt Leenderheide laat ik de gas los en, biep, motorstoring. Gelukkig geen noodloop, dus we rijden zonder probleem naar de parkeergarage: P1.

[Sensor katalysator vanwege het olieverbruik, net zoals vroeger?]

Incheck probleemloos. We staan nu klaar om op te stijgen. 

Wat gaat de vlucht soepel. Ruim voor tijd landen we. Auto, Peugeot 208, staat klaar. Koffer is er snel. Hup, en naar het hotel. Ik drop Petra af en zoek een parkeerplaats. Niet zo gemakkelijk, maar gelukkig rijdt er net iemand weg. 3 minuten lopen, maximaal. Petra heeft al ingecheckt. De Cava staat op me te wachten en de kamer is al klaar. En de kamer is ruimer dan we dachten, met een heel fijn uitzicht. 

O ja, had ik al gezegd dat de zon schijnt en het lekker warm is 🥂😀.

Heerlijk is het hier.

Diner doen we aan de overkant bij Restaurante Casa Parmigiano. Prima keuze.

Vroeg op is niet alles, maar als ik nu het nieuws zie dan ben ik er blij om. Prima vliegveldje trouwens. Moeten we vaker overwegen. 

23 November 2025 - Renvogel

[Race in Las Vegas]

Eerst lekker een paar baantjes trekken. Altijd zo fijn om 's morgens voor het ontbijt te zwemmen. Daarna douchen en naar het ontbijt. De Cava staat koud. Altijd lekker. Verder allerlei lekker dingetjes.

We gaan op zoek naar de Griel [Stone-curlew] op naar Jable de Famara. Een klein half uurtje rijden en we zijn er volgens Google Maps. Maar waar dan? Een stukje terug en we vinden de weg. Na een tijdje speuren zien we een groepje vogels: Renvogels [Cream-coloured Courser]. Niet waar we naar zochten, maar wel heel leuk.

Even later zien we een auto en iemand staat met camera in het veld. Ik zie een flinke vogel opvliegen, maar kan niet zien wat het is. We gaan eens kijken wat ze zien. Het blijken Nederlnders, vader en zoon - de vogelaar. Het bleek een Kraagtrap [Houbara Bustard] te zijn geweest. Jammer dat ik 'm niet goed gezien heb.

Terug naar het hotel. Even rusten en daarna de zee in. Het water is heerlijk fris en super helder. Dat kunnen we niet van de lucht zeggen: vanaf vandaag Calima, tot woensdag. Jammer.

Vanavond is het Indias geworden, bij Mumbai Masala. Was lekker. Bomvol nu.

24 November 2025 - Nog een rondje vogels

Na lekker wat baantjes te hebben getrokken en een heerlijk ontbijtje, vertrekken we richting Montaña Tinamala, op zoek naar de Trap. [Achteraf bleek dat Petra naar Haria wilde. Oeps] Daar aangekomen blijkt de pad niet zo fijn te zijn als gisteren. Halverwege draai ik om. Volgende keer maar een 4x4? De Trap vinden we niet, maar net voordat we het gebied uitrijden ziet Petra vogels rennen. Het blijken Barbarijse Patrijzen te zijn.

[Foto: Birdingplaces]

We gaan door naar de Koereiger [Cattle Egret] kolonie in Arrecife. Gewoon een klein beschermd gebiedje naast het busstation. Er zitten er flink wat. We zien ze op nesten en er is ook een jong .... in December!

Terug naar ons hotel.

Zwemmen in de kristalheldere Atlantische Oceaan (met visjes om je heen). Relaxen in de jacuzzi. Afgetapt met een paar baantjes in het zwembad. Helemaal goed.

Voor dinner gaan we de andere kant op, naar de Old Town. We kiezen het eerste restaurantje: Restaurante La Tiñosa. Knoflook garnalen vooraf, paella als hoofdgerecht en een heerlijke fles lokale witte wijn erbij. Genieten. 

25 November 2025 - Hoteldag

Na vannacht en het nieuws vanmorgen weet ik niet goed wat hier moet schrijven. Een mooie vlinder foto van Petra?

26 November 2025 - Regen

Ik voel me al iets beter, maar daar is ook alles mee gezegd. Goed genoeg om voor het ontbijt te gaan zwemmen. 

We zijn vandaag vroeg bij het ontbijt en kunnen zo een mooi plekje buiten uitkiezen - zonder te wachten. 

In de middag gaan we nog een laatste poging wagen om de Westelijke Kraagtrap (en dan de lokale "subspecies") te zien.

27 November - Terugreis 

Vroeg op en inpakken. Nog een laatste rondje om over de zee te kijken. Afrekenen, ontbijten en gaan. Het zit er op, helaas. Maar we hebben wel een mooi plekje dichtbij gevonden, waar het lekker warm is als andere plaatsen al te koud zijn (en dus hun seizoen al beëindigd hebben).

The Island Concept & Kapsaliana Village

Ja, nadat we gevlucht waren voor de kou hebben we in juni besloten terug te gaan. Met, hopelijk deze keer, lekker weer. De vooruitzichten zijn goed, fingers crossed.

14 september | aankomst 

Vroeg onderweg  maar Düsseldorf Airport. We zijn er om kwart voor vijf. Ruim op tijd zou je zeggen. Dan hadden niet gerekend met de chaos bij Eurowings in de vertrekhal. Eerst ergens bij 'een' machine labels voor de bagage printen. Daarna achteraan aansluiten in de GIGA rij voor de luggage drop off. Schuifel schuifel. Veel gemopper. Weinig communicatie. Een kleine anderhalf uur later zijn de koffers er door. Nu security (man man ... ). En door naar de gate.

Sinds we uit de auto zijn gestapt alleen maar aangeschoven en doorgelopen. Nu, iets na zeven, de eerste keer dat we kunnen zitten: op onze stoel in het vliegtuig. 

Thrifty, zucht. Erg druk, als enige. Bij het afhalen weer heel veel klanten. En dan de auto, een Kia Rio. Luxe nul. Nee niet blij mee. Maar het rijdt, dus we gaan: The Island Concept here we come.

Een warm welkom. Iedereen is blij ons weer te zien. En dat is wederzijds. 

Dat uitzicht, geweldig.

De laatste fles Vidiano. Ceasar Salad en een Vegi Sandwich. Double espresso lungo voor Petra, double espresso voor mij.

15 september | resort dag

Heerlijk ontbijt. Even water halen en dan door naar Kritsa. Het is er redelijk rustig. Altijd leuk om even door het bijna verlaten Krista te dwalen. Het contrast van de hippe en ouderwetse winkeltjes en de bouwvallen verderop. 

Terug op ons resort gaan we de zee in. Dat het water hier erg koud is hadden we al gelezen. En ja, op sommige plaatsen is het erg koud. Even verderop weer lekker lauw. Het kouder water uit de bergen van het stroompje om de hoek doet hier mixie mixie [Akis] met het zeewater.

Lunch met het beste uitzicht ever. Heerlijk hier.

16 september | Moní Faneroménis

We hadden er al eens voor de deur gestaan en de laatste keer was het nog steeds dicht, dus nu het weer op was wilde we toch eens gaan kijken in Moní Faneroménis. Het klooster zie je hoog tegen de heuveltop geplakt liggen vanuit het resort. De weg er naartoe is leuk (drie vale goere boven ons), het klooster, tja ... . Maar we zijn er nu geweest.

Tegen de lunch rijden we naar Plaka. Blijft een heerlijk plekje, met uitzicht op Spinalonga. Lunch bij Epico. 

Nog even lekker zwemmen en van de laatste zon van de dag genieten. 

17 september | Katharo plateau 

Vandaag opzoek naar de bijeneters. Petra had gelezen dat ze in de buurt gezien waren, wel 40 stuks. We gaan bij de kruising meteen rechtsaf, richting The Ancient City en Kritsa. We horen ze wel. Ook de app, Merlin, hoort ze. Maar we zien ze niet.

We rijden door, het Katharo Plateau op. Prachtige nieuwe asfalt weg die, bijna oneindig, omhoog slingert. Helaas houdt de weg bij het plaatsje bovenaan op met goed zijn*. We wilden door naar het Kroustas Bee Pine Forrest. Helaas moeten we terug omhoog er te komen.

Eenmaal in het bos, waar we omgeven worden door bijenkorven, horen we de bijeneters weer. We klimmen omhoog naar het uitzichtpunt, maar ook hier zien we ze niet.

Terug naar Kritsa voor een kleine lunch. Na het lekkere bordje dat we gedeeld hebben, krijgen we nog een toetje van het huis: vers fruit en een flinke bol "home made goat ice cream". Oei, dat is lekker!

Terug naar The Island Concept. Even de zee in. Heerlijk. 

En op onze laatste avond hier natuurlijk een heerlijk visje.

* in een folder van het hotel stond een lokale aanrader: Ταβέρνα ο Ζέρβας. Pas terug op het resort snapte we dat dat het restaurantje was waar we even gestopt waren, aan het einde van de weg 🙄

Budget optie: Milos, naast onze kamer (Syros).

18 september | verhuizen 

We hadden voor dat we gingen al het idee om een keer 's ochtends in de zee te gaan zwemmen om de zonsopgang te zien. Elke dag hebben we lekker in het zwembad gezwommen (om 8:00uur, ook al was het pas vanaf 10:00uur open ... maar ja, klein resort, iedereen glimlacht, niemand piept). Om kwart voor zeven zegt Petra "ga je mee?". Natuurlijk! Helemaal naar het prachtige Voulisma Beach. Het water is minder warm dan we dachten. Ook de zon komt hier door de ligging later op. Maar het is gelukt (jammer dat ik niet zo fit was, een beetje rillerig). Terug voor ons dagelijks rondje voor het ontbijt.

Uitchecken en door .....

############

We besluiten niet naar het Lasshiti Plateau te rijden, maar via Plaka en dan binnendoor. Daar hebben we vorig jaar de bijeneters gezien. Het eerste stuk zien we niks, helaas. Dan net voor Fourni zegt Petra "we moeten terug en dan rechts, daar zaten ze de vorige keer ook". Ik draai om en sla rechtsaf. Geen idee hoe ze ze vanuit een rijdende auto zag, ik zag ze nauwelijks door de verrekijker. Maar echt, daar zaten ze. Wat een genot.

En dan zijn ze weg ..... . We rijden verder. Onderweg stoppen we nog even om een hapje te eten: Dakos en wijn. Prima.

Nog een uur rijden en we zijn er: Kapsaliana Village. Tijd even uit te puffen.

Een beetje mixed feelings. Het is nog steeds een prachtige plek, maar het weer zit een beetje tegen. Ondanks dat het september is, waait het flink op Kreta en dat helpt de temperatuur noch het warme gevoel. Daarnaast ligt Kapsaliana iets hoger en van de kust, waardoor het nog frisser is. Helaas.

's Avonds gegeten in het restaurantje van het resort [Elaia]. Man man, wat een genot! Dit is echt een heel prima restaurantje. 

19 september | chillen?

Het was gisteren een drukke dag. Bijna 3uur in de auto en nog langer onderweg. Vandaag dus een beetje rustig aan. Eerst lekker zwemmen. Het zwembad is kouder dan op de vorige plaats, maar goed te doen. Altijd lekker om de dag te starten.

Daarna lekker ontbijt. Hier buffet, maar wel authentieker. Erg lekker.

Tijd om te gaan chillen aan de pool. Daarna zien we wel.

En veel verder zijn we niet gekomen. Oké, even water halen in een dorpje verderop en weer terug. Te heerlijk hier. 

En ineens: prut prut. Bijeneters! Petra sprint ervandoor. Ze ziet er een stuk of tien. Helemaal blij.

's Avonds ook weer lekker hier gegeten: kip met truffelsaus voor mij en pappardelle met kalfswangetjes voor Petra. 

20 september | geen idee 

Opstaan. Lekker even zwemmen. Ontbijten. Chillen bij het zwembad. En verder? We gaan het zien ..... of niet.

Heerlijk bij het zwembad geweest. Later in de middag naar het pottenbakkersdorpje Margarites. We zijn er nooit aangekomen. Tientallen bijeneters net na Kapsaliana.

Wel nog even naar het Arkadi Monastery. Twee giga gieren boven ons. Eten.

21 september | Amari Valley

Lekker gezwommen. Tijd voor ontbijt. Na het ontbijt naar de receptie. Eerst even de late checkout regelen: tot 14uur gratis, daarna €70 omdat ze dan housekeeping langer moeten houden of terug moeten laten komen. Twee uur, prima.

En dan, wat gaan we doen? Petra had op de hotel app iets over de Amari Valley gezien. De receptioniste geeft ons een kaart mee en streept een aantal dorpjes aan. We gaan eerst naar Margarites, het pottenbakkersdorpje. Da's een half uurtje rijden, maar met al die mooie vogeltjes onderweg doen we er een flink stuk langer over.

Het pottenbakkersdorpje is leuk, maar niet meer dan dat. We kijken hoe ver het nog is naar het eerste dorpje dat ons is aanbevolen: ruim drie kwartier. En dan naar nog 2, 3 dorpjes en dan nog een uur terug. Alleen maar rijden, nee bedankt.

We rijden terug via dezelfde weg en stoppen in Eleutherna en lopen naar Ancient Eleutherna Αρχαία Ελεύθερνα. Leuk om even van dichtbij te zien.

Verderop, in de buurt van het Arkadi Monastery weer bijeneters. Ook de valegieren hangen nog in de lucht. Foto's maken blijkt lastig.

Terug naar Kapsaliana voor een wijntje en een snack. Straks ons laatste diner. 

22 september | ingecheckt 

Gisterenavond ingecheckt. Condor lijkt overal geld voor te vragen, maar als je doorklikt dan zit je op 4E en 4D. Prima.

Lekker gezwommen, nu ontbijt. 

We doen nog even een klein rondje opzoek naar bijeneters. We horen ze, we zien ze, een hele groep, maar te hoog. Er is geen wind dus waarschijnlijk vliegen de insecten hoog en daarmee ook deze prachtige vogeltjes. We 'racen' nog even voorbij het Arkadi Monastery, waar gisteren een grote groep was. Niks nu.

Dan maar lekker chillen bij de pool de laatste uurtjes. Het rustig aan doen de laatste dagen bevalt ons goed. Wel vreemd dat we de enige bij de pool zijn, het hotel is zo goed als vol (25 kamers).

Nog even een laatste heerlijke lunch, betalen en dan naar het vliegveld (en tanken, de auto is erg leeg).