The Island Concept & Kapsaliana Village

Ja, nadat we gevlucht waren voor de kou hebben we in juni besloten terug te gaan. Met, hopelijk deze keer, lekker weer. De vooruitzichten zijn goed, fingers crossed.

14 september | aankomst 

Vroeg onderweg  maar Düsseldorf Airport. We zijn er om kwart voor vijf. Ruim op tijd zou je zeggen. Dan hadden niet gerekend met de chaos bij Eurowings in de vertrekhal. Eerst ergens bij 'een' machine labels voor de bagage printen. Daarna achteraan aansluiten in de GIGA rij voor de luggage drop off. Schuifel schuifel. Veel gemopper. Weinig communicatie. Een kleine anderhalf uur later zijn de koffers er door. Nu security (man man ... ). En door naar de gate.

Sinds we uit de auto zijn gestapt alleen maar aangeschoven en doorgelopen. Nu, iets na zeven, de eerste keer dat we kunnen zitten: op onze stoel in het vliegtuig. 

Thrifty, zucht. Erg druk, als enige. Bij het afhalen weer heel veel klanten. En dan de auto, een Kia Rio. Luxe nul. Nee niet blij mee. Maar het rijdt, dus we gaan: The Island Concept here we come.

Een warm welkom. Iedereen is blij ons weer te zien. En dat is wederzijds. 

Dat uitzicht, geweldig.

De laatste fles Vidiano. Ceasar Salad en een Vegi Sandwich. Double espresso lungo voor Petra, double espresso voor mij.

15 september | resort dag

Heerlijk ontbijt. Even water halen en dan door naar Kritsa. Het is er redelijk rustig. Altijd leuk om even door het bijna verlaten Krista te dwalen. Het contrast van de hippe en ouderwetse winkeltjes en de bouwvallen verderop. 

Terug op ons resort gaan we de zee in. Dat het water hier erg koud is hadden we al gelezen. En ja, op sommige plaatsen is het erg koud. Even verderop weer lekker lauw. Het kouder water uit de bergen van het stroompje om de hoek doet hier mixie mixie [Akis] met het zeewater.

Lunch met het beste uitzicht ever. Heerlijk hier.

16 september | Moní Faneroménis

We hadden er al eens voor de deur gestaan en de laatste keer was het nog steeds dicht, dus nu het weer op was wilde we toch eens gaan kijken in Moní Faneroménis. Het klooster zie je hoog tegen de heuveltop geplakt liggen vanuit het resort. De weg er naartoe is leuk (drie vale goere boven ons), het klooster, tja ... . Maar we zijn er nu geweest.

Tegen de lunch rijden we naar Plaka. Blijft een heerlijk plekje, met uitzicht op Spinalonga. Lunch bij Epico. 

Nog even lekker zwemmen en van de laatste zon van de dag genieten. 

17 september | Katharo plateau 

Vandaag opzoek naar de bijeneters. Petra had gelezen dat ze in de buurt gezien waren, wel 40 stuks. We gaan bij de kruising meteen rechtsaf, richting The Ancient City en Kritsa. We horen ze wel. Ook de app, Merlin, hoort ze. Maar we zien ze niet.

We rijden door, het Katharo Plateau op. Prachtige nieuwe asfalt weg die, bijna oneindig, omhoog slingert. Helaas houdt de weg bij het plaatsje bovenaan op met goed zijn*. We wilden door naar het Kroustas Bee Pine Forrest. Helaas moeten we terug omhoog er te komen.

Eenmaal in het bos, waar we omgeven worden door bijenkorven, horen we de bijeneters weer. We klimmen omhoog naar het uitzichtpunt, maar ook hier zien we ze niet.

Terug naar Kritsa voor een kleine lunch. Na het lekkere bordje dat we gedeeld hebben, krijgen we nog een toetje van het huis: vers fruit en een flinke bol "home made goat ice cream". Oei, dat is lekker!

Terug naar The Island Concept. Even de zee in. Heerlijk. 

En op onze laatste avond hier natuurlijk een heerlijk visje.

* in een folder van het hotel stond een lokale aanrader: Ταβέρνα ο Ζέρβας. Pas terug op het resort snapte we dat dat het restaurantje was waar we even gestopt waren, aan het einde van de weg 🙄

Budget optie: Milos, naast onze kamer (Syros).

18 september | verhuizen 

We hadden voor dat we gingen al het idee om een keer 's ochtends in de zee te gaan zwemmen om de zonsopgang te zien. Elke dag hebben we lekker in het zwembad gezwommen (om 8:00uur, ook al was het pas vanaf 10:00uur open ... maar ja, klein resort, iedereen glimlacht, niemand piept). Om kwart voor zeven zegt Petra "ga je mee?". Natuurlijk! Helemaal naar het prachtige Voulisma Beach. Het water is minder warm dan we dachten. Ook de zon komt hier door de ligging later op. Maar het is gelukt (jammer dat ik niet zo fit was, een beetje rillerig). Terug voor ons dagelijks rondje voor het ontbijt.

Uitchecken en door .....

############

We besluiten niet naar het Lasshiti Plateau te rijden, maar via Plaka en dan binnendoor. Daar hebben we vorig jaar de bijeneters gezien. Het eerste stuk zien we niks, helaas. Dan net voor Fourni zegt Petra "we moeten terug en dan rechts, daar zaten ze de vorige keer ook". Ik draai om en sla rechtsaf. Geen idee hoe ze ze vanuit een rijdende auto zag, ik zag ze nauwelijks door de verrekijker. Maar echt, daar zaten ze. Wat een genot.

En dan zijn ze weg ..... . We rijden verder. Onderweg stoppen we nog even om een hapje te eten: Dakos en wijn. Prima.

Nog een uur rijden en we zijn er: Kapsaliana Village. Tijd even uit te puffen.

Een beetje mixed feelings. Het is nog steeds een prachtige plek, maar het weer zit een beetje tegen. Ondanks dat het september is, waait het flink op Kreta en dat helpt de temperatuur noch het warme gevoel. Daarnaast ligt Kapsaliana iets hoger en van de kust, waardoor het nog frisser is. Helaas.

's Avonds gegeten in het restaurantje van het resort [Elaia]. Man man, wat een genot! Dit is echt een heel prima restaurantje. 

19 september | chillen?

Het was gisteren een drukke dag. Bijna 3uur in de auto en nog langer onderweg. Vandaag dus een beetje rustig aan. Eerst lekker zwemmen. Het zwembad is kouder dan op de vorige plaats, maar goed te doen. Altijd lekker om de dag te starten.

Daarna lekker ontbijt. Hier buffet, maar wel authentieker. Erg lekker.

Tijd om te gaan chillen aan de pool. Daarna zien we wel.

En veel verder zijn we niet gekomen. Oké, even water halen in een dorpje verderop en weer terug. Te heerlijk hier. 

En ineens: prut prut. Bijeneters! Petra sprint ervandoor. Ze ziet er een stuk of tien. Helemaal blij.

's Avonds ook weer lekker hier gegeten: kip met truffelsaus voor mij en pappardelle met kalfswangetjes voor Petra. 

20 september | geen idee 

Opstaan. Lekker even zwemmen. Ontbijten. Chillen bij het zwembad. En verder? We gaan het zien ..... of niet.

Heerlijk bij het zwembad geweest. Later in de middag naar het pottenbakkersdorpje Margarites. We zijn er nooit aangekomen. Tientallen bijeneters net na Kapsaliana.

Wel nog even naar het Arkadi Monastery. Twee giga gieren boven ons. Eten.

21 september | Amari Valley

Lekker gezwommen. Tijd voor ontbijt. Na het ontbijt naar de receptie. Eerst even de late checkout regelen: tot 14uur gratis, daarna €70 omdat ze dan housekeeping langer moeten houden of terug moeten laten komen. Twee uur, prima.

En dan, wat gaan we doen? Petra had op de hotel app iets over de Amari Valley gezien. De receptioniste geeft ons een kaart mee en streept een aantal dorpjes aan. We gaan eerst naar Margarites, het pottenbakkersdorpje. Da's een half uurtje rijden, maar met al die mooie vogeltjes onderweg doen we er een flink stuk langer over.

Het pottenbakkersdorpje is leuk, maar niet meer dan dat. We kijken hoe ver het nog is naar het eerste dorpje dat ons is aanbevolen: ruim drie kwartier. En dan naar nog 2, 3 dorpjes en dan nog een uur terug. Alleen maar rijden, nee bedankt.

We rijden terug via dezelfde weg en stoppen in Eleutherna en lopen naar Ancient Eleutherna Αρχαία Ελεύθερνα. Leuk om even van dichtbij te zien.

Verderop, in de buurt van het Arkadi Monastery weer bijeneters. Ook de valegieren hangen nog in de lucht. Foto's maken blijkt lastig.

Terug naar Kapsaliana voor een wijntje en een snack. Straks ons laatste diner. 

22 september | ingecheckt 

Gisterenavond ingecheckt. Condor lijkt overal geld voor te vragen, maar als je doorklikt dan zit je op 4E en 4D. Prima.

Lekker gezwommen, nu ontbijt. 

We doen nog even een klein rondje opzoek naar bijeneters. We horen ze, we zien ze, een hele groep, maar te hoog. Er is geen wind dus waarschijnlijk vliegen de insecten hoog en daarmee ook deze prachtige vogeltjes. We 'racen' nog even voorbij het Arkadi Monastery, waar gisteren een grote groep was. Niks nu.

Dan maar lekker chillen bij de pool de laatste uurtjes. Het rustig aan doen de laatste dagen bevalt ons goed. Wel vreemd dat we de enige bij de pool zijn, het hotel is zo goed als vol (25 kamers).

Nog even een laatste heerlijke lunch, betalen en dan naar het vliegveld (en tanken, de auto is erg leeg).

 

Kapsaliana Village & The Island Concept

Kasaliana Village 25 april 2025

Vroeg op, om 2 uur. Inpakken. Katten eten gegeven en dan naar Zaventem. De auto heeft gelukkig geen kuren, dus we zijn ruim op tijd.

Koffietje en dan de bagage afgeven. Naar de gate 64. Alles gaat goed totdat de grondstewardes mijn trolley ziet. "Past die hier in? Of is hij te groot? Want dan moet ik 'm kosteloos inchecken."

Is me nog nooit gebeurd. Grrr. Even de boel reshufflen en dan mag ik door.

De vluchtstrook gaat prima. Bijna heel onderweg geslapen. Auto ophalen, een Opel Crossland X, en door. De zon schijnt. In de verte zien we de donkere wolken. Daar moeten we naartoe.

Wat een mooie plek blijkt Kapsaliana Village te zijn. Helaas is de kamer niet klaar, we zijn erg vroeg, dus gaan we eerst even lunchen. Niet goedkoop, maar wel erg lekker.

Paniek bij het uitpakken. Petra is veel leuke dingen vergeten. Ik heb mega veel truien bij en niks om in te gaan wandelen. Oei.

Even rusten. Petra gaat alvast naar het zwembad. Lekker in de zon. De zwarte wolken tegen de bergen zijn weggetrokken en het rommelt ook niet meer.

Wat horen wij daar? En zien we ook! Bijeneters!! En de koningspage hadden we ook al gespot.

's Avonds nog een klein diner. We hadden niet gereserveerd, maar ze hebben toch wat geregeld. Was weer lekker. Nu tijd om te gaan slapen. Was een erg lange dag.

Koninsdag 26 april 2025

Lekker geslapen. Half acht. Mooie tijd om te gaan zwemmen. Het zwembad wordt nog schoongemaakt,  dus even geduld. Even genieten van de ochtend zon op het bovenste terras. Hij Is klaar, even een paar baantjes trekken. Heerlijk.

Dat is het hier sowieso. Stiekem weten we het al: hier gaan we nog terugkomen 🥰.

Na het, heerlijke, ontbijt even gereserveerd voor vanavond en gevraagd over de wandeling van het klooster terug naar Kapsaliana. 3 uur, hmmm. Een Brit (?), die ook bij de receptie staat en ons hoort, zegt dat het wel te doen is, behalve het laatste stuk terug omhoog, dat is wel pittig. O ja, net als gisteren even de hoek om. Verder adviseert hij nog een museum en een opgraving in de buurt.

We besluiten naar het klooster, Arkadi Monastery, te rijden. Mooie plaats die zeker even gaan bekijken. 

Daarna door naar het museum. Een grote betonnen blok. Mooi links laten liggen. En door naar de opgravingen. "GPS signaal verloren" horen we telkens, dus we rijden een paar keer verkeerd. Het ziet er leuk uit, een oude ruïne van een toren, maar het is heet en we hebben honger. Terug naar het restaurantje waar we net langs reden: Filio. Klein en leuk. Net als we bestellen stopt er een grote witte touringcar voor de deur. Twintig man stapt uit en het is vol binnen.

Terug naar Kapsaliana, via Pikris, over de dirt road waarvoor we vanochtend zijn omgedraaid. Goed te doen.

Helaas neemt de bewolking toe en verstopt de zon zich nu. Na even wat te rusten trekken we de stoute schoenen aan en gaan naar het zwembad. Telkens als de zon lijkt door te komen verschijnt er een nieuwe wolken, toch gaan we even zwemmen. Et voilà, de zon. En ook de bijeneters vliegen al trjippent weer over ons heen. Helemaal goed.

We moeten ons bijna haasten voor het diner. Het is weer erg goed. Zo'n fijne plek dit.

Rethymnon 27 april 2025

Ondanks de voorspellingen schijnt de zon. We liggen weer vroeg, om een uur of acht, in het zwembad. Lekker een paar baantjes trekken. Even douchen en hup naar het ontbijt. Lekker buiten in de ochtend zon. Meteen maar even gereserveerd voor vanavond. Niet spannend, maar het is lekker, dus ... . 

Omdat de bewolking toeneemt en het er bij de zee goed uitziet, besluiten we niet naar het ceramiek dorp in de bergen, maar naar Rethymnon aan de kust te rijden. Het blijkt een goede keuze te zijn. De zon schijnt uitbundig en het blijkt een leuke plaat te zijn. We verbazen ons wel over de drukte. Veel restaurantjes zitten vrijwel vol en het is nog vroeg in het jaar.

We parkeren de auto op de grote parkeerplaats bij de haven en lopen richting de Venitiaanse Haven. Net zo'n toren als in Chania. Van daar gaan we richting het oude fort. €5 Entree. Het is ruim twintig graden, of amper twintig graden (?), maar hier boven op het fort schroeit de zon. Hoe zou het hier in de zomer zijn? Niet uit te houden denken wij! De it zichten zijn mooi en het fort is ook het bezoeken waard. 

Terug, maar dan door de oude stad. Man, wat is het hier leuk en gezellig. Overal smalle straatjes met winkeltjes en restaurantjes. Daar krijgen we wel een beetje honger van. We landen bij Sofra. Tot onze stomme verbazing zitten onze onderburen uit het hotel twee tafels verder. Wat een toeval. Het eten smaakte goed. Mochten we terug in Rethymnon belanden in de toekomst dan is dit restaurantje wel weer een bezoek waard.

Tijd om terug te gaan en wat uit te rusten. We rijden de donkere wolken tegemoet. De kust was vandaag de betere keuze.

[De grote zwarte vogel die we eerder zagen is geïdentificeerd: Lammergier. Er vlogen er vier boven onze kamer, Petra heeft er een foto van genomen en de Obsidentify app deed de rest.]

[Sohoro €40, Maragakis, Heraklion Crete Vidiano / Chardonnay 2022]

Verplaatsing 28 april 2025

Het is donkere, grauw, grijs en koud, dus nee, we gaan niet zwemmen deze ochtend. Dan maar alvast een beetje inpakken. Vervolgens ons laatste ontbijtje hier. Auto halen, spullen erin. Alles nog een keer checken. En dan afrekenen en uitchecken. Op naar onze andere bestemming: The Island Concept in Agios Nikolaos. 

Het weer onderweg wordt er niet beter op. We besluiten even een klein uitstapje te maken naar Krasi, met zijn monumentale boom en lieflijke taverne. Het is maandag, de taverne is dicht. De boom heeft onderhoud gehad, hele, oude (?), stukken zijn verwijderd. 

We rijden even door langs het klooster waar we vorige keer geweest zijn. Ongelooflijk. Het is onzichtbaar door de laaghangende wolken. Om over het uitzicht maar te zwijgen. Iets verder, bij de volgende taverne waar we de vorige keer ook gegeten hebben, draaien we om. Het is zo grijs dat ik de weg amper zie. Niet prettig op zo'n slingerende smalle bergweg. Het is inmiddels nog maar 11°C.

Door naar onze eindbestemming. Het ziet er verlaten uit. Alle bedjes zijn opgestapeld. Bij het restaurantje horen we dat het vrijdag gespookt heeft hier. In de verte een toefje blauwe lucht, maar heel onderweg geen zon gezien. Thuis is het het prachtigste weer van de wereld. We spelen met de gedachte om een goede dag eerder naar huis te gaan (TUI naar Brussel is te doen). Eerst lunch.

Kritsa 29 april 2025

Eerst even zwemmen. De lucht is donker, de wind is frisjes, het mooie uitzicht hebben we helaas nog niet gezien. Geblokt door de wolken.

Een blij bekend gezicht bij het ontbijt. Petra had haar stem al vanaf het balkon gehoord. Mariana. We bestellen te veel. Ach ja, kan gebeuren op de eerste dag. Langzaam breekt de zon door. Petra rent naar de bedjes voor het zwembad, lekker uit de wind. Het is behelpen maar te doen en lekker. De zon schijnt tussen de wolken door.

Inmiddels zijn we een paar uur verder en zijn we nog steeds op de kamer, op het terras beter gezegd, want de zon schijnt en er is geen reden om te gaan. Krista moet nog even even wachten. Eindelijk zitten we in de kamer die we ooit geboekt hadden en nu willen we er ook van genieten.

Een kleine lunch. Geen koffie, het is echt te koud. Jammer, maar het is niet anders. Later op de middag rijden we toch nog even naar Krista. Ondanks dat de parkeerplaats zo goed als vol staat, is het er niet druk. We kuieren rustig naar het kerkje en weer terug. Terug naar ons resort zodat we nog even kunnen zwemmen. Onderweg een kleine stop bij de Lidl om wat fruit en een klein broodje te halen. Ik denk dat we dinner overslaan vandaag. Meer dan genoeg gegeten de laatste dagen.

[Double espresso lungo]

Gorge en Plaka 30 april 2025

Het is frisjes, veel wind, en de zon laat zich nog niet echt zien. Toc eve lekker zwemmen. Doet altijd goed!

Het ontbijt werd vanochtend, naast Mariana, door de man die ons ontvangen heeft geserveerd. Hij doet erg z'n best, is erg correct, maar het het, nog, niet. Het ontbijt is weer erg lekker. Deze keer niet zo veel besteld.

De zon laat zich gelukkig, zien. We besluiten richting Kritsa te rijden en de kloof te gaan wandelen. Er staan al veel auto's langs het smalle weggetje. We parkeren er achter, kleden ons om, en lopen richting de kloof. Boven ons cirkelen twee valegieren! Wat is het hier toch mooi. 

Na een kleine twee uur zijn we rond. We rijden terug naar ons resort om op te frissen en om te kleden.

Het weer wordt slechter, dus we gaan nog naar Plaka nu het nog kan. De weg er naartoe is mooi, via Elounda, maar het weer wordt slechter en de temperatuur daalt. We lopen een rondje, eten een hapje en drinken een wijntje (bij Epico Cocktail Bar onder toeziend oog van hun beroemde kat). Een koffie doen we niet, het is gewoon té koud. Jammer.

Op de terugweg merken we dat het in Elounda nog wel te doen is. We parkeren de auto, lopen een rondje, bezoeken een winkeltje. Ook hier wordt het kouder. We gaan.

Nu wordt de vraag "wat gaan we morgenvroeg doen?".

GO GO GO 1 mei 2025

Héél slecht geslapen. Is het de stress van moeten beslissen? Of moe en koud? We checken nog tien keer de weersvoorspellingen, op alle apps die we hebben. Het varieert van koud en slecht tot koud en waarschijnlijk slecht. We hakken de knoop door: inpakken en naar huis. Uitchecken bij de nieuwe, die nog steeds geen idee heeft hoe eea werkt, en daarna ontbijt. Het is nu duidelijk dat degene in het restaurant een andere is, zelfde mal, iets ouder? En daar is Mariana ook. "O, I'm so sorry you're leaving already". Geen issue, we gaan hier heus weer terugkomen. Onderweg fluctueert de temperatuur tussen de 16 en de 13°C. Brrrr.

Inmiddels ingecheckt en door de security, wachten op onze vlucht.

Agios Nicolaios - The Island Concept 2024

2024-04-22 Vertrek

Wachten op Düsseldorf Airport. Over een goed half uur vliegen we.

Bijna in Heraklion: "This is your captain speaking. We can't la d and have to divert to Chania. Ground staff will take care of the rest once we're there!". Shit. Dit is echt slecht nieuws. 😒

Op de grond meteen Thrifty Heraklion gebeld: "You can go to my colleague in Chania and pickup your car there, at no extra cost". Day hebben we maar gedaan en toen ruim 3uur rijden. We zijn er. Eindelijk. Wel niet zo blij met de kamer. Maar blijkbaar zagen ze dat al aankomen (jammer). Hopelijk valt er morgenvroeg nog iets te regelen. Nu douchen en slapen. Het is 11uur. Pfffff. 

2204-04-23 Bekende gezichten 

Om 8uur gaat de wekker. Alletwee goed geslapen. Voor het ontbijt even langs de receptie. Ze zitten helemaal vol. Wellicht dat er morgen iets geregeld kan worden. We hebben er gren fiducie in. En ja, dat wordt straks weer een hels dillema als we mogen kiezen. Deze kamer, Anjani, is fantastisch aan de binnenkant, maar buiten is het niet veel. Een soort vsn Tardis 🙃. 

Bij het ontbijt worden we hartelijk verwelkomt door dezelfde brede glimlach als vorig jaar. "Welcom back!"

We ruimen onze kleren in en door. Petra is al vogels aan het spotten.

Eerst even naar Agios Nikolaos. Hmmm. Tja. Maar als we eenmaal een parkeerplaats vinden en het dorpje inlopen valt de rust over ons. Tijdens dat we rond The Lake lopen prikt de zon zo nu en dan door de grauwe lucht. Langzaam kruipt het vakantiegevoel binnen. Heerlijk.

Terug op ons resort gaan we lekker zwemmen. Het zwembad is verwarmd en voelt prima. Ja, het gaat helemaal goedkomen. 

Nadat ik even gerust heb gaan we even wat snacken (Dakos, soort Griekse bruschetta) en een wijntje. Yummy. Later diner. Helaas geen catch of the day (kon ik wel voor morgen bestellen .... misschien overmorgen). Dus een kabeljauw met knoflook iets. "Very traditional" En lekker. Maar een vers visje is beter. Dan staat de oudere man van de receptie bij de tafel: "We have good news for you. You can check the other room after dinner and decide". Uiteindelijk blijven we waar we waren. De andere kamer ligt bovenop en heeft dus van alle kanten wind. Is veel kleiner. Èn het balkon, ondanks de twee zonnebedden, was klein en rommelig. Geen vooruitgang en ook geen beter uitzicht. Alleen maar duiken.

Tijd om te gaan slapen.

[Next time Santorini  ... the room!]

2024-04-24 Kritsa Kloof

Vandaag richting Kritsa om de kloof te gaan lopen. Bij aankomst is de lucht nog erg grauw. Wel mooi om de vele gieren boven de ingang te zien cirkelen. De kloof blijkt goed te doen. We zien oudere mensen en jonge kinderen. We horen vooral Frans en Duits. Met de laatste kletsen we even. Stelletje uit Bonn en een oud echtpaar uit Aken. Erg leuk. Gezellig en goed te doen. Na een goede twee uur zijn we weer bij de auto.

Terug om lekker te gaan zwemmen in en chillen bij de pool. Wat is het toch heerlijk hier. We blijven ook hier voor diner en bestellen alvast verse vis voor morgen. Helemaal goed!

2024-04-25 Fish

Eerst terug naar Kritsa. Lekker door het plaatsje slenteren en genieten van het weer en de uitzichten. Petra ziet een prachtige jurk die ze uiteindelijk niet kan weerstaan.

Door naar Kroustas Pine Bee Forest. We maken een leuke wandeling en genieten van de mooie vlinders (Cretan Festoon en Koningspage), de heerlijke uitzichten en het zoemende bos.

Terug naar de pool. De late lunch / vroege voorgerecht. En 's avonds de bestelde Catch of the Day. Een heerlijke Red Snapper!

PS: we hebben nog geprobeerd te verlengen. De vlucht een dag later was niet duur. De huurauto was ook maar €30 extra. Helaas zit het hotelletje vol. Jammer. Volgende keer toch maar een weekje?

2024-04-26 Klooster

Het plan vandaag: eerst naar het klooster Moní Faneroménis, en daarna even naar Mohlos. Onderaan de weg naar klooster stond een bord: verbouwing dicht. Eigenwijs rij ik door. Toch dicht. Domper op de feestvreugde. Uiteindelijk toch besloten om door te gaan naar Mohlos. Leuk plaatsje aan de kust, precies aan de overkant vsn ons resort. Maar eigenlijk niet de moeite om ruim een half uur voor te rijden.

Op de terugweg stoppen we bij Golden Beach. Een prachtig strand, waar het nu al druk is. Lunch op het resort. Nu even rusten, dadelijk zwemmen. 

's Avonds nog een rondje door Agios Nikolaos. Nog een wijntje bij het resort en een koffietje op de kamer. Morgen om 11uur check out ... 

2024-04-27 Bijeneters

De laatste dag. Altijd een dubbel gevoel. Maar beter te vroeg terug, dan te laat.

We starten de dag door lekker te zwemmen. Heerlijk zo een paar baantjes trekken voor het ontbijt. En dan ontbijt natuurlijk. Te veel. Te lekker. Te vol.

Inpakken. Afrekenen. En gaan. We rijden naar Elounda. Net voor we er zijn, scherpe bocht en naar het schiereiland. Langs de kade, over de oude brug en dan de dirt road op. Na een km of 3 parkeren en te voet verder. Wat een prachtig strandje. Helaas, zwemmen is geen optie. Bij de parkeerplaats nog even het kapelletje in. Mooi hoor.

Door naar Plaka. Dit is echt een leuk plaatsje. We stoppen voor een kleine snack en een wijntje. Op de terugweg worden we bijna weggeblazen. "At about 3 o'clock the wind picks up" herinneren we ons nog van vorig jaar. En het is nog steeds waar!

Advies van het resort was om Sisi te proberen. We rijden die kant op en genieten van het uitzicht. "Stop!" "Een bijeneter! Daar op de draad. En daar. En daar." Ik hoor ze ook. Dat typische geluid. Petra wilde ze zo graag zien, maar de sightings waren allemaal voorbij Chania. Dus dit was een totaal onverwacht cadeautje. We stoppen tig keer en Petra doet haar best ze op de foto krijgen. 

Fantastisch, maar nu hebben we geen tijd meer voor Sisi. We rijden direct naar Heraklion. Op het moment dat we de snelweg opgestuurd worden besluiten we nog even een restaurantje te zoeken. Een paar kilometer verderop zit iets wat goed beoordeeld is. We smikkelen van de simpele lekkere dingen. Helaas moeten we snel verder om onze vlucht te halen.

Er gebeurt onderweg niks onverwachts meer, en we zijn redelijk op tijd. Auto afgeven (volgende keer weer Thrifty!), en inchecken. 

Onze vlucht vertrekt met enige vertraging. Er moet eerst een lastig persoon van boord gehaald worden. We zijn nu halverwege ...... .

"NOG EEN KEER!" 😍

Het is een tijdje geleden dat ik dit blog heb gemaakt, te lang om nog de oude foto's te zoeken en toe te voegen.

The Island Concept Kreta (Eat Fish, Drink Wine)

17 juni 2023 Heenreis

Pfff, om 2uur op, na een kort zweterig nachtje. De weg is afgesloten, de tunnels bij Roermond zijn dicht. Over Heinsberg dus.

Ookal vliegen we vroeg, om 5:55uur, we zijn nog steeds ruim op tijd. De drukte valt mee en om 4:17uur staan we al bij de gate.

Nog even een ontbijtje en een espresso en dan richting de gate. De reis gaat beginnen.

Prima vlucht met Condor. Nog een beetje kunnen slapen. Na de landing naar Sixt. "Hyundai i20, Opel Corsa, Citroën C3 or Nissan Micra?". Die hadden we de vorige keer ook, maar dat is, blijkbaar, geen reden voor succes. Na 5km knippert het bandenspanning lampje. We bellen, rijden terug en ruilen voor de Opel. Iets kleiner, maar oké. 

Door naar het hotel. Zojuist aangekomen. Ziet er prima uit. Benieuwd naar de kamer.

Ik ben blij verrast, maar Petra niet. Toen ze boekte ging ze uit van een iets kleinere kamer, maar wel een veel groter terras, met meer zitmogelijkheden en een beter uitzicht. We zijn het bij Maria gaan melden. Morgen is Dennis er weer. Benieuwd wat zijn verhaal is.

Nu late lunch. Petra kip, ik een, veel te grote, vis en een lekker wijntje. De kol is ermee aan de slag nu. Even later komt de serveerster de vis laten zien. "I will prepare for you". Prima. Nee nee. Ik wil de hele vis. En man man wat was die heerlijk. 

Nog even water halen in het dorp. Stil aan tijd om de ogen te gaan sluiten. Het was een lange dag.

18 juni 2023 Luie zondag

Na het heerlijke ontbijtje besluiten we bij Dennis langs te gaan. Ja, hij had ons een free upgrade gegeven. Omdat wij lang bleven een grotere kamer. Tja, en wij hadden juist een groter terras geboekt omdat we dat belangrijker vinden, en dat heeft deze kamer juist niet. Misschien dat hij nog iets kan regelen. We zien wel. De rest van het boutique hotel is fantastisch.

Hè!? Dat is toch 'onze' auto?! YL(?)-1815. Dat is wel een héél groot toeval. Hopelijk hebben de nieuwe huurders geen problemen. Maar hoe dan? Duizenden auto's in de verhuur en een boutique hotel met 15 kamers. En toch beiden hier .... 

Tijd voor jacuzzi en zwembad. 

En toen vloog de Koningspage voorbij, Petra helemaal blij.

Telefoon. Dennis. De optie was de kamer naast ons. Hadden we daar vanaf dag één in gezeten dan weten we helemaal blij geweest. Nu zagen we de plussen èn de minnen. En we moeten alles inpakken. We besluiten in onze kamer te blijven.

Lunch. Cretean Giros en Cretean wijn. Heerlijk. 

Nog even het dorp in. Gezellig, vooral rond The Lake.

19 juni 2023 Vlinders

Na het ontbijt even bij Maria langs om te vragen hoe de airco werkt. Ook zij krijgt 'm niet aan de praat. Toch maar even maintenence erbij. Binnen 5min is het gefixed, inclusief uitleg. 

We besluiten een stukje te gaan rijden. Eerst naar Krista, een leuk toeristisch plaatsje. Daarna door naar Kroustas. Helaas voelt Petra zich niet goed. Slecht geslapen. Ze wil eigenlijk terug. "Hé, Kroustas Forest". Ze leeft op en we draaien het smalle straatje in. Dit gaat naar "Kroustas Pine Bee Forest", een plek die ik al gezien had om heen te gaan. Her blijkt een klein vlinder paradijsje rond de plek waar we stoppen. Mediterraans Blauwgje, Kardinaal Mantel .... .

We rijden nog wat verder, maar de weg wordt snel slechter en het heeft de laatste maanden veel geregend hier, dus we kiezen verstandig te zijn. Bij de eerstvolgende mogelijkheid draaien we om en rijden terug naar Krista voor de lunch. Het wordt Καφενεῖον Ἀριστεῖδης voor een lekkere pita Giros en een wijntje.

's Avonds op het hotel gegeten. De set menu was niet onze keuze, ondanks dat het gratis was. Die belofte van Dennis lossen we wel een andere keer in. Nee, beiden een heerlijk gegrild visje! Helemaal goed.

20 juni 2023 Film Set

Tijdens het ontbijt vroeg Nikos wat we gisteren gedaan hadden. "O very good. You have been to the forest. If you go around you reach my hometown". Prina? "Yes. You know" met een grote glimlach.

Voor vandaag rade hij Elounda aan. Mooi en goede visrestaurants. Daarna naar Plaka om naar Spinalonga, het lepra-eiland, te gaan. Oké. Goed plan.

Elounda is leuk maar niet geweldig. We rijden door naar Plaka. Dit is leuker. De weg langs de kust is al mooi. De uitzichten in Plaka geweldig. Het lepra-eiland slaan we over. We rijden nog een stuk verder naar een paar oude, gerestaureerde, windmolens. Daarna terug naar Plaka voor de lunch.

Petra had restaurant Paliria uitgekozen. Her blijkt een goed visrestaurant te zijn. Tot onze verbazing worden we gevraagd iets op te schuiven naar de volgende tafel want er gaat gefilmd worden. En ineens zitten we op, wat voelt als, een filmset. Voor ons wordt een restaurant scène keer op keer gedraaid. Leuk om te zien. We zijn ook verbaasd over de hoeveelheid mensen dat hiervoor blijkt nodig te zijn.

We vragen aan de serveerster wat er allemaal aan de hand is. Het blijkt voor een reclamespotje voor een nog te nouwen/openen 7-sterren hotel te zijn. Jammer van het leuke plaatsje denk je dan. 

We hadden een beetje besteld. Pita, tzaziki, Griekse salade en sardientjes. Alles even lekker. Ja, dit is echt een top restaurantje. Ondanks de lichte lunch zaten we bomvol. 

Terug naar ons paradijsje om lekker even te zwemmen en bij te komen.

21 juni 2023 Sarakinas Gorge

Hè. De acteur van gisteren, waarvan we al dachten "op wie lijkt hij eigenlijk?", loopt zojuist het terras op! Waarschijnlijk voor de fotoshoot vandaag (ja, vandaag lijkt echt de dag). We dachten eerst dat het de man van de avond ervoor was. Maar waarschijnlijk niet. Verder lijkt hij op een mix van Chris North en Al Pacino. Op iedereen dus.

De crew herkent ons meteen. "It's you again. From yesterday!". Blijkbaar is ons hotel van dezelfde eigenaar als het nieuwe, nog te bouwen Elounda Hills complex. Dus toch een reclamespotje. https://eloundahills.gr/  https://mirum.gr/projects/elounda-hills-resort/

[Petra denkt dat we daarom niet in de kamer zitten waar we in wilden. Links. We zullen het nooit zeker weten.]

We besluiten oprichting de andere kant te gaan. Uiteindelijk wordt het geen vlindervallei, maar een kloof. De Sarakinas Gorge. Het blijkt een goede keuze.

Volgens mijn navigatie zijn we er al. Waar dan?! Volgens die van Petra, die iets beter het startpunt had geselecteerd, zijn het nog een paar honderd meter. Er staan een paar auto's, maar ? is dit het echt? We gaan even kijken en zie het woord Gorge met een pijl op een steen geschilderd. Op dat moment komt er een, wat later blijkt, Oostenrijker op blote voeten naar beneden, met kort daarachter z'n vriendin. Ook op blote voeten. Ik vraag of het te doen is. Ja prima en als het te lastig is kun je gewoon omkeren. Het is vanaf het begin mooi, dus .... .

Ondanks dat het blijkbaar op blote voeten kan trek ik toch m'n bergschoenen aan (achteraf een goede keuze). De kloof begint als een Levada op Madeira. Dat wordt easy denk ik nog. Niet veel verder veranderd dat. Over stenen klimmen. Ladder op. Van steen naar steen "over" het water. Langs de wand aan een touw. Onder stenen door nauwe gaten heen. En ondertussen is het mooi tot mooier. En dan. Hoe nu verder? Nee, hier houdt het op. Jammer, maar geen idee hoe nu verder.

Twee jongens komen net aanlopen. We wachten even om te zien wat zij doen. Hmm. Schoenen en sokken uit. Het water blijkt erg ondiep. Wij gaan het ook doen. Helaas helpt het maar een klein stukje. Iets verder zouden we weer door het water moeten en het is een stuk dieper. We geven op en gaan terug. Net niet het einde, maar wel een geweldig tripje.

Terug via Ierapetra. Net het meest pittoreske plaatsje dat we gezien hebben, om het aardig te zeggen. We lunchen er en gaan terug.

Tijd voor het zwembad en relaxen. Daarna more fish and more wine. Heerlijk. 

22 juni 2023 Terugreis 

Ondanks de mogelijkheid om de kamer, tegen vergoeding, iets langer aan te houden, besluiten we om 11uur uit te checken en te gaan. Maria beveelt ons het bergdorpje Krasi aan. We hadden ons voorgenomen naar Knossos te gaan. Dat doen we later. Eerst naar Malia.

Malia is gemeente Chersonisos en dat merk je. Het wordt drukker en drukker. En het wordt er niet mooier op. Maria had de oude stad aanbevolen en her nieuwe gedeelte te mijden. Maar ook de oude stad was niet echt mooi. Door en de bergen in.

Krasi blijkt een leuk toeristisch bergdorpje te zijn met een mooie weg er naartoe. Even rondlopen en vooral de GIGA plataan, beschermt monument, bekijken. Koffie bij Kares. Leuke taverne (no, we won't forget you 😉). We rijden door naar het klooster dat iets verder ligt. Mooie plek en leuk om even te bekijken.

Omdat het om de hoek is rijden we verder omhoog naar het Lasithi plateau. Boven aangekomen een hele rij oude windmolens. Even bekijken en terug voor de lunch. We hadden onderweg Nikki gezien. Mooi uitzicht en prima beoordeeld. Simpele maar lekkere lunch. Tijd om naar Knossos te gaan, want de tijd loopt weg.

Ondertussen zie ik dat ons vliegtuig met een uur vertraging in Düsseldorf vertrokken is (te vol luchtruim vanwege militaire oefeningen horen we later). Ondanks dat denken we dat het geen zin heeft om Knossos binnen te gaan. Het lijkt ons noet iets dat je in 30-45 minuten gezien hebt. Jammer. Volgende keer dan.

Ik zie nog wel "Venetian Aqueduct" op de kaart. Het is 6 minuten rijden dus ach waarom niet. Het bouwwerk is leuk, maar wat echt leuk is is dat het een grote kauwen kolonie herbergt. De want zit vol met gaten en elk gat lijkt een kauwennest te zitten. Geweldig. 

Nu toch echt naar het vliegveld. We zijn ruim op tijd vanwege de vertraging. Nog even wat inkopen doen en dan naar huis.

Op dit moment rijden we over de startbaan en gaan opstijgen.

De vlucht is prima. We weten dat het in de regio Düsseldorf slecht weer is, en dat blijkt. Het laatste half uur lijkt het wel of we in een horrorfilm zitten. Het vliegtuig wordt alle kanten op gegooid. Het wordt erger en erger. De lampen van de Emergency Exit gaan aan. Is dit normaal. Eindelijk zien we lampen onder ons en bijna meteen de landingsbaan. We landen laat. Vol in de remmen. Pfff. Zelfs de piloot klinkt opgelucht. Lang geleden dat ik geapplaudiseerd heb .. . 

Kimolos was good, but next time Syros.

Chania

Proloog 

Corona voorbij, tijd om weer eens ergens naartoe te gaan. Warm, zon, zee ... . Ölüdeniz, met de mooie besneeuwde bergen in de achtergrond? Corfu? Mallorca? Ibiza? Niet zo gemakkelijk om te vinden wat je zoekt en dat het dan ook nog beschikbaar is.

Het is al vrijdag en we willen zondag gaan. Ineens ziet Petra een prachtige accommodatie op Kreta. Residenza Vranas in Chania. We twijfelen even maar besluiten dan niet langer te wachten en te boeken. Als ik 's morgens check blijkt alles vol, geen vlucht meer, geen parkeerplaats. Oef, net op tijd.

24-04-2022 Let's GO

Om 2uur op. Alles bij elkaar rapen en hup de auto in, naar Zaventem. Onderweg is het rustig, maar het vliegveld is erg druk. We horen enkel Nederlanders. Tja, de schoolvakanties beginnen 1 week eerder dan we dachten. 

Alles gaat vlotjes en binnen een paar uur staan we op Chania Airport. Gelukkig heb ik voor Sixt ipv Hertz gekozen. Meteen aan de buurt versus een giga rij.

Een klein half uurtje later lopen we met George van de privé parking naar het hotelletje. OMG ..... wat een kamer! Het voelt alsof je filmster bent.

Chania blijkt een heerlijk oud plaatsje, met een kleurrijk haventje en prachtige besneeuwde bergen in de achtergrond. 

Hier waren we echt aan toe.

25-04-2022 Balos Beach

"Something to celebrate my name day", George staat beneden al klaar met een doos lekkernijen. Ik pak een caramel petitfourtje, Petra een macaron. 

Ik neem even de strand opties met George door. Of Marathi Beach, bij het vliegveld op 25 minuten. Of Falasarna Beach, een klein uurtje de andere kant op. Bij beide beveelt hij ook nog een goede plaatst om te eten aan. Het wordt de tweede.

Het strand is prachtig, maar de zee is koud. Na een dik half uur hebben we het wel gezien. We gaan eens even bij Little Pink Beach kijken, even verderop. Zeg Little en je bent er voorbij.

"It's only mountains and the sea

There's nothing greater, you and me"

Tijd om naar de aanbevolen lunch plek te gaan. De straatjes worden steeds smaller. Zitten we wel goed. Ah, daar is het. De parkeerplaats is meer dan vol. Als er maar plaats is. Gelukkig wel. Petra is bang dat ik te veel besteld heb. Maar het is zó lekker dat dat geen probleem is. Wat een heerlijke gegrilde vis.

Blijkbaar is dit ook de weg naar Balos Beach. Even kijken of je daar echt een 4x4 voor nodig hebt. Na stapvoets 7km over de keien zijn we er. Heel veel auto's, misschien één 4x4. We lopen naar beneden naar het strand. Halverwege, als we over de mooie baai uitkijken, besluiten we terug te gaan. Hier moet je 's morgens zijn, dan is het licht op z'n mooist. Misschien woensdag. We zien wel.

Het was weer een heerlijke dag.

26-04-2022 La Dolce far Niente

Slenteren door Chania. Lunchen bij Alcenea. Slenteren door Chania. Dinner op het dakterras van Pallas. Chillen in onze indoor plunge pool. Wat een heerlijke dag.

 

27-04-2022 Koningsdag

Oranje in Maastricht, of blauw op Kreta? Zo blij dat we voor het tweede gekozen hebben.

Vandaag terug naar Balos Beach geweest. Deze keer zijn we helemaal beneden geweest. De zon stond goed deze keer waardoor de lagune vele kleuren blauw en turquoise kleurde. Echt ongelooflijk mooi.

Voor de lunch terug naar Gramboussa. Man wat een genot.

28-04-2022 Naar huis

Nog een laatste ontbijtje bij Pallas. Alles bij elkaar pakken .... en gaan. George brengt ons naar de parkeerplaats en dan hup naar het vliegveld. 

De koffer is inmiddels ingecheckt en het vliegtuig net opgestegen in Heraklion. Tijd om naar de gate te gaan.