Kapsaliana Village | The Island Concept

14 september | Terug naar Kreta 

1:30 op.

3.20 Düsseldorf Airport 

4:00 Ontbijtje

5:40 Geboard 

[Tja, we zijn er ondersteboven van 🙃]

13:00 Kapsaliana Village 😄

Over een uurtje is de kamer klaar. Even chillen bij de pool en dadelijk iets te eten bestellen. 

Na het eten (ik pappardelle met konijn, Petra spaghetti met vis) lopen we nog een rondje. Ze lijken hier overal te zitten, ondanks dat ze zeldzaam zijn, want ze roepen van vele kanten.

15 september | Regen

Vreemde nacht. Rugpijn midden in de nacht (op de tocht gezeten?), daarna bleef ik slapen en slapen. Petra is lekker gaan zwemmen.

Tijdens het ontbijt begint het te regenen. We verhuizen naar de overkapping. "The first rain since May" zegt de ober. Hebben wij weer.

[Trouble in paradise]

Zoals het er nu uitziet, wordt vandaag een relax dag. Als we op het ons terras zitten horen we, en snel daarna, overal de bijeneters om ons heen. Misschien straks eens rond gaan rijden.

Nu even zwemmen, ik dan, en een beetje rusten. Petra gaat eens opzoek naar de vlinders: het Klein Tijgerblauwtje wordt gevonden.

Dinner: we moesten van de chef de groentensoep met blauwe kaas proeven. Yummy. 

Daarna een lekker visje.

[Espresso en (?0 Rsitretto]

16 september | Op jacht

Nog steeds regen. En de vooruitzichten zijn niet echt gunstig. Jammer.

Eerst even lekker zwemmen. 

Het weer nodigt niet uit om veel te doen, we blijven dus bij onze kamer en lezen een boekje.

Tegen een uur of één gaan we toch nog even vogels zoeken. Het licht is slecht en het duurt een tijd. Toch vinden we de bijeneters op dezelfde plek als gisteren. Omdat je ze te voet makkelijk opschrift, ga ik toch maar even "off road" met de DS3. Gaat prima.

Op de terugweg zie ik bijenkorven langs de weg, en ook daar zijn de bijeneters. 

Google stuurt ons binnendoor via Prinos, laatste stuk weer onverhard. Hobbel de bobbel.

Bij Kapsaliana aangekomen begint het stevig te regenen. 

17 september | De zon 🌝

Het lijkt op te klaren, na een nacht van hevige regenval. Even een paar baantjes zwemmen en dan ontbijt. Tijdens het ontbijt begint het weer te spoelen. Rustig aan dus, tot het weer droog is.

Ik lees nog een paar hoofdstukken en dan begint de zon te schijnen. Ook horen we meteen bijeneters boven ons: tijd om nog een keer op jacht te gaan!

We rijden achterom via de onverharde weg via Pikris. Ik rem: "een hop!".

Verder, na het dorpje, horen en zien we de bijeneters. Zo mooi!

Nog even zwemmen en van de zon genieten, er is nog een plukje regen tegen het einde van de middag voorspeld. Maar eerst nog een heerlijke Griekse salade. Lokale, in de zon gegroeide, ingrediënten uit de eigen moestuin en klaargemaakt door een chef. Zó simpel en toch zó lekker.

De regen blijft weg. 

Na het eten horen we het uiltje heel dichtbij. Hij lijkt in de grote conifeer (?) bij de ingang te zitten.

Deze plek blijft iets magisch houden.

We love it ❤️ 

18 september | The Sea

Vandaag gaan we naar onze 2de bestemming. Als we wakker worden is het prachtig weer.

Tijdens het zwemmen vliegen de bijeneters over. Prut prut prut. Alsof ze afscheid van ons nemen. 

We mogen tot half één in de kamer blijven. Fijn. Langzaam ontbijten, rustig inpakken en nog even rusten voor we gaan.

Agios Nikolaos is eigenlijk niet zo ver. 145km ofzo. Maar omdat het laatste stuk snelweg dicht is duurt de toch bijna twee een half uur.

Bij aankomst staat een bekend gezicht ons op te wachten. De oude man bij de receptie komt stralend naar ons toe "welcom back".

19 september | Goat Ice Cream 

Eerst lekker de zee in. Tja, de bergbeek om de hoek zorgt voor wat frisse accenten, maar het is wel lekker. Daarna nog even in de pool voordat we gaan ontbijten. 

Een standaard eerste dag: we bestellen te veel.

We rijden naar Kritsa. Het is er best wel rustig, en nog zoals we het ons herinneren. Wat niet is zoals ik het me herinner is het geiten ijs. In mijn herinnering was het super lekker. Nu vond ik er niks aan en daarom aan de dure kant.

Verder omhoog naar het Pine Bee Forrest bij Kroustas. Het is een prachtig uitzicht vandaag.

In plaats van een wandeling te gaan maken rijden we verder het bos in. Het is sprookjesachtig. Totdat de weg iets te hobbelig en met dikke keien bezaaid raakt. Tijd om om te draaien. 

Terug naar ons resortje en lekker relaxen. 

Eerst even checken of ik de fles wijn die we bij aankomst kregen mee konden nemen voor het dinner. Geen probleem!

Catch of the Day voor mij, een heerlijk gegrild visje. En fish fillet voor Petra. Maar dan met de Aubergine salade van de calamari. Helemaal geweldig.

Een heerlijke maaltijd (Eat Fish, Drink Wine).

Toch naar de receptie. Swiss zat er. Hij had een emergency gehad eerder op de avond, vandaar dat hij er niet was. Sorry.

2 minuten later was het geregeld en konden we gaan slapen.

20 September | Epico

Een korte nacht, dus alletwee een beetje groggy na het ontbijt. Wat gaan we doen? Nergens zin in.

Onszelf opgepakt, de zwemspullen mee, en richting Plaka gereden. 

Eerst door het plaatsje, waar Petra een mooie jurk vond. Maar ja, welke maat?

Een wijntje bij Epico. Ik zag op hun Insta story een fabulous falafel tortilla. Die hebben we gedeeld. Heerlijk.

Even zwemmen in de zee. Dat doet altijd goed!

Terug om de jurk op te halen en nog even de berg op om te kijken, en luisteren, of de bijeneters ook hier thuis zijn. Helaas.

Wel een heerlijke dag. En op Spinalonga zijn we nog steeds niet geweest.

Terwijl ik dit blogje typ hoor ik ze ... .

21 September | The View 

's Morgens gaan we eerst naar het strand waar we op uitkijken. Met de auto, want door/langs de hotels hiernaast was niet zo'n succes. Lekker opgefrist gaan we ontbijten. 

En dan? Wat gaan we doen. Het wordt te warm om te gaan wandelen in de kloof, en lang in de auto is niks.

We rijden naar het uitzichtpunt midden op het eiland, met zicht op, in het noorden, de Cretan Sea, en in het zuiden, de Libyan Sea. Als toetje komt er ook nog een valegier over zweven. 

Op de terugweg stoppen we nog even bij Golden Beach. Wat een volk ... . Wel een mooie zee.

Even terug naar ons resortje. 

Om weer terug naar Plaka te gaan voor een wijntje en een klein hapje.

Weer een heerlijk dagje.

22 September | Resort dagje

Uiteindelijk besluiten we om na het ontbijt nog te blijven. Lekker hangen aan het strandje De zee in. Genieten van het heerlijke weer.

Douchen en omkleden in de Spa. En nog een lunch, seafood giouvetsi.

Het is een kleine anderhalf uur naar het vliegveld. We zijn ruim op tijd, en ook het vliegtuig deze keer. Bijna op tijd richting Düsseldorf. 

The Island Concept & Kapsaliana Village

Ja, nadat we gevlucht waren voor de kou hebben we in juni besloten terug te gaan. Met, hopelijk deze keer, lekker weer. De vooruitzichten zijn goed, fingers crossed.

14 september | aankomst 

Vroeg onderweg  maar Düsseldorf Airport. We zijn er om kwart voor vijf. Ruim op tijd zou je zeggen. Dan hadden niet gerekend met de chaos bij Eurowings in de vertrekhal. Eerst ergens bij 'een' machine labels voor de bagage printen. Daarna achteraan aansluiten in de GIGA rij voor de luggage drop off. Schuifel schuifel. Veel gemopper. Weinig communicatie. Een kleine anderhalf uur later zijn de koffers er door. Nu security (man man ... ). En door naar de gate.

Sinds we uit de auto zijn gestapt alleen maar aangeschoven en doorgelopen. Nu, iets na zeven, de eerste keer dat we kunnen zitten: op onze stoel in het vliegtuig. 

Thrifty, zucht. Erg druk, als enige. Bij het afhalen weer heel veel klanten. En dan de auto, een Kia Rio. Luxe nul. Nee niet blij mee. Maar het rijdt, dus we gaan: The Island Concept here we come.

Een warm welkom. Iedereen is blij ons weer te zien. En dat is wederzijds. 

Dat uitzicht, geweldig.

De laatste fles Vidiano. Ceasar Salad en een Vegi Sandwich. Double espresso lungo voor Petra, double espresso voor mij.

15 september | resort dag

Heerlijk ontbijt. Even water halen en dan door naar Kritsa. Het is er redelijk rustig. Altijd leuk om even door het bijna verlaten Krista te dwalen. Het contrast van de hippe en ouderwetse winkeltjes en de bouwvallen verderop. 

Terug op ons resort gaan we de zee in. Dat het water hier erg koud is hadden we al gelezen. En ja, op sommige plaatsen is het erg koud. Even verderop weer lekker lauw. Het kouder water uit de bergen van het stroompje om de hoek doet hier mixie mixie [Akis] met het zeewater.

Lunch met het beste uitzicht ever. Heerlijk hier.

16 september | Moní Faneroménis

We hadden er al eens voor de deur gestaan en de laatste keer was het nog steeds dicht, dus nu het weer op was wilde we toch eens gaan kijken in Moní Faneroménis. Het klooster zie je hoog tegen de heuveltop geplakt liggen vanuit het resort. De weg er naartoe is leuk (drie vale goere boven ons), het klooster, tja ... . Maar we zijn er nu geweest.

Tegen de lunch rijden we naar Plaka. Blijft een heerlijk plekje, met uitzicht op Spinalonga. Lunch bij Epico. 

Nog even lekker zwemmen en van de laatste zon van de dag genieten. 

17 september | Katharo plateau 

Vandaag opzoek naar de bijeneters. Petra had gelezen dat ze in de buurt gezien waren, wel 40 stuks. We gaan bij de kruising meteen rechtsaf, richting The Ancient City en Kritsa. We horen ze wel. Ook de app, Merlin, hoort ze. Maar we zien ze niet.

We rijden door, het Katharo Plateau op. Prachtige nieuwe asfalt weg die, bijna oneindig, omhoog slingert. Helaas houdt de weg bij het plaatsje bovenaan op met goed zijn*. We wilden door naar het Kroustas Bee Pine Forrest. Helaas moeten we terug omhoog er te komen.

Eenmaal in het bos, waar we omgeven worden door bijenkorven, horen we de bijeneters weer. We klimmen omhoog naar het uitzichtpunt, maar ook hier zien we ze niet.

Terug naar Kritsa voor een kleine lunch. Na het lekkere bordje dat we gedeeld hebben, krijgen we nog een toetje van het huis: vers fruit en een flinke bol "home made goat ice cream". Oei, dat is lekker!

Terug naar The Island Concept. Even de zee in. Heerlijk. 

En op onze laatste avond hier natuurlijk een heerlijk visje.

* in een folder van het hotel stond een lokale aanrader: Ταβέρνα ο Ζέρβας. Pas terug op het resort snapte we dat dat het restaurantje was waar we even gestopt waren, aan het einde van de weg 🙄

Budget optie: Milos, naast onze kamer (Syros).

18 september | verhuizen 

We hadden voor dat we gingen al het idee om een keer 's ochtends in de zee te gaan zwemmen om de zonsopgang te zien. Elke dag hebben we lekker in het zwembad gezwommen (om 8:00uur, ook al was het pas vanaf 10:00uur open ... maar ja, klein resort, iedereen glimlacht, niemand piept). Om kwart voor zeven zegt Petra "ga je mee?". Natuurlijk! Helemaal naar het prachtige Voulisma Beach. Het water is minder warm dan we dachten. Ook de zon komt hier door de ligging later op. Maar het is gelukt (jammer dat ik niet zo fit was, een beetje rillerig). Terug voor ons dagelijks rondje voor het ontbijt.

Uitchecken en door .....

############

We besluiten niet naar het Lasshiti Plateau te rijden, maar via Plaka en dan binnendoor. Daar hebben we vorig jaar de bijeneters gezien. Het eerste stuk zien we niks, helaas. Dan net voor Fourni zegt Petra "we moeten terug en dan rechts, daar zaten ze de vorige keer ook". Ik draai om en sla rechtsaf. Geen idee hoe ze ze vanuit een rijdende auto zag, ik zag ze nauwelijks door de verrekijker. Maar echt, daar zaten ze. Wat een genot.

En dan zijn ze weg ..... . We rijden verder. Onderweg stoppen we nog even om een hapje te eten: Dakos en wijn. Prima.

Nog een uur rijden en we zijn er: Kapsaliana Village. Tijd even uit te puffen.

Een beetje mixed feelings. Het is nog steeds een prachtige plek, maar het weer zit een beetje tegen. Ondanks dat het september is, waait het flink op Kreta en dat helpt de temperatuur noch het warme gevoel. Daarnaast ligt Kapsaliana iets hoger en van de kust, waardoor het nog frisser is. Helaas.

's Avonds gegeten in het restaurantje van het resort [Elaia]. Man man, wat een genot! Dit is echt een heel prima restaurantje. 

19 september | chillen?

Het was gisteren een drukke dag. Bijna 3uur in de auto en nog langer onderweg. Vandaag dus een beetje rustig aan. Eerst lekker zwemmen. Het zwembad is kouder dan op de vorige plaats, maar goed te doen. Altijd lekker om de dag te starten.

Daarna lekker ontbijt. Hier buffet, maar wel authentieker. Erg lekker.

Tijd om te gaan chillen aan de pool. Daarna zien we wel.

En veel verder zijn we niet gekomen. Oké, even water halen in een dorpje verderop en weer terug. Te heerlijk hier. 

En ineens: prut prut. Bijeneters! Petra sprint ervandoor. Ze ziet er een stuk of tien. Helemaal blij.

's Avonds ook weer lekker hier gegeten: kip met truffelsaus voor mij en pappardelle met kalfswangetjes voor Petra. 

20 september | geen idee 

Opstaan. Lekker even zwemmen. Ontbijten. Chillen bij het zwembad. En verder? We gaan het zien ..... of niet.

Heerlijk bij het zwembad geweest. Later in de middag naar het pottenbakkersdorpje Margarites. We zijn er nooit aangekomen. Tientallen bijeneters net na Kapsaliana.

Wel nog even naar het Arkadi Monastery. Twee giga gieren boven ons. Eten.

21 september | Amari Valley

Lekker gezwommen. Tijd voor ontbijt. Na het ontbijt naar de receptie. Eerst even de late checkout regelen: tot 14uur gratis, daarna €70 omdat ze dan housekeeping langer moeten houden of terug moeten laten komen. Twee uur, prima.

En dan, wat gaan we doen? Petra had op de hotel app iets over de Amari Valley gezien. De receptioniste geeft ons een kaart mee en streept een aantal dorpjes aan. We gaan eerst naar Margarites, het pottenbakkersdorpje. Da's een half uurtje rijden, maar met al die mooie vogeltjes onderweg doen we er een flink stuk langer over.

Het pottenbakkersdorpje is leuk, maar niet meer dan dat. We kijken hoe ver het nog is naar het eerste dorpje dat ons is aanbevolen: ruim drie kwartier. En dan naar nog 2, 3 dorpjes en dan nog een uur terug. Alleen maar rijden, nee bedankt.

We rijden terug via dezelfde weg en stoppen in Eleutherna en lopen naar Ancient Eleutherna Αρχαία Ελεύθερνα. Leuk om even van dichtbij te zien.

Verderop, in de buurt van het Arkadi Monastery weer bijeneters. Ook de valegieren hangen nog in de lucht. Foto's maken blijkt lastig.

Terug naar Kapsaliana voor een wijntje en een snack. Straks ons laatste diner. 

22 september | ingecheckt 

Gisterenavond ingecheckt. Condor lijkt overal geld voor te vragen, maar als je doorklikt dan zit je op 4E en 4D. Prima.

Lekker gezwommen, nu ontbijt. 

We doen nog even een klein rondje opzoek naar bijeneters. We horen ze, we zien ze, een hele groep, maar te hoog. Er is geen wind dus waarschijnlijk vliegen de insecten hoog en daarmee ook deze prachtige vogeltjes. We 'racen' nog even voorbij het Arkadi Monastery, waar gisteren een grote groep was. Niks nu.

Dan maar lekker chillen bij de pool de laatste uurtjes. Het rustig aan doen de laatste dagen bevalt ons goed. Wel vreemd dat we de enige bij de pool zijn, het hotel is zo goed als vol (25 kamers).

Nog even een laatste heerlijke lunch, betalen en dan naar het vliegveld (en tanken, de auto is erg leeg).

 

Wilder Retreat | Skomer

15 juni 2025 : Hyatt Place Amsterdam Airport

Omdat we morgen redelijk vroeg vertrekken, vlucht om 09:00 uur, hebben we voor deze nacht een hotel dichtbij Schiphol geboekt. Het hotel beviel de laatste keer erg goed en een kamer met ontbijt is er niet te duur.

Op een paar hikjes na reed de auto geweldig, zoals altijd. En dat was toch wel een dingetje na 2x motorstoring recent. Afkloppen. Hopelijk is dat voltooid verleden tijd. 

Een pilsje in de bar en dan slapen. Morgen vroeg op.

16 juni 2025 Wisemans Bridge Inm

's Ochtends eerst ontbijt. Daarna uitchecken en naar P3. Parkeren (zou €19.50 moeten zijn) wordt niet afgerekend. Dit hotel blijft ons positief verrassen.

Bij het inchecken bleek Petra's ETA niet doorgekomen te zijn bij KLM, vandaar dat ze online geen boarding card kreeg. Nu dus wel, na de check of de ETA goedgekeurd was.

Vliegtuig zat tjokvol. 

Bij Europe Car stond een leuke zwarte Fiat 500 voor ons klaar. De trip kan beginnen. 

Even twijfelen we nog om naar de Gower, onder Swansea, te rijden. Maar dat is ruim 2 uur om, en het is sl een lange dag.

We rijden dus richting Saundersfoot en Tenby, en stoppen onderweg bij de Wisemans Bridge Inn voor een Fish&Chips en een pint IPA. Lekker in de zon aan de zee.

Tenby is postcard perfect vandaag. Wat een mooie plaatsje is dit.

En dan door naar ons verblijf: The Wilder Retreat. Een mooi huisje voor ons twee. Ik laat de hottub vollopen en stook het vuurtje op. Heerlijk.

17 juni 2025 Skomer

Niet te warm, maar zeker niet te koud. Bewolkt, maar niet te. En droog. Perfect weer om puffins te fotograferen. 

Eerst even naar de lokale bakker: Farmhouse Bakery in Johnston voor een vers klaargemaakte baguette en een koekje. Bleek erg lekker. Daarna door naar Martin's Haven voir de boot naar Skomer. Man wat is het het elke keer de trip weer waard om hier te zijn de puffins zijn onweerstaanbaar cute. 

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Petra Theeuwen🐠 (@petthee)

's Avonds lekker eten in de St. Brides Inn in Little Haven. Fish&Chips voor mij en een Curry voor Petra. Donderdag weer. Dan een Special denk ik.

18 juni 2025 Ramsey Island 

Het weer valt tegen als we wakker worden. Grauw en grijs 16°C. We hadden gedacht/gehoopt dat het zonnig(er) en ook iets warmer zou zijn. Helaas. Toch besluiten we last minute om een boat trip rond Ramsey te boeken. Om 11:00uur gaat Falcon Boats voor een trip van anderhalf uur. De volgende is om 12:30. We boeken 11:30 uur online en gaan rijden richting St. Justinian's. Net onderweg gaat de telefoon. Wij zijn de enige twee die geboekt hebben, en dat is te weinig. Shit. De volgende optie is 14:45, en dat vinden we te laat. Ze checkt de mogelijkheden bij haar broer: Thousand Islands, maar die hebben rond onze tijd ook geen bookings. Cancellen dus maar. Jammer.

We besluiten Voyages of Discovery te bellen. Zij gaan elk uur, maar wel maar een uur. We boeken telefonisch vanuit de auto en rijden door naar St. Justinian's, vanwaar de boten gaan.

Het blijft grijs, wat jammer is. Toch hebben we een heerlijke boottocht. 

Lunch doen we in Sint Davids bij The Bishops. Fish&Chips en een Curry of the House. En twee IPA's. Lekker.

Voordat we terugrijden langs de kust nog even een bezoekje aan Sint Davids Cathedral en een kijkje door het hek bij de St Davids Bishop's Palace.

We rijden terug langs de kust. Stoppen nog even voor een strandwandeling net voorbij Nolton Haven. De zon begint te schijnen, het is er heerlijk.

Nu terug op de hut. De boer heeft net nieuwe handdoeken en nog wat koffie gebracht. Nog even geklets over de Keruil, die er nu helaas niet is. In september komen ze hopelijk weer terug. Aardige man.

19 juni 2025 Skomer en Grassholm

Het is prachtig weer. Misschien wel te goed. We nemen extra water mee en bestellen een extra sausage role bij de bakker (die erg lekker blijkt te zijn). Hup naar de parkeerplaats bij Martin's Haven. Net voordat we er zijn een grote knal. Een pothole. Gelukkig geen schade.

Net als we gaan lopen op Skomer zien we de velduil. De eerste keer dat we 'm hier zien. 

We gaan via High Cliff, ik denk de mooiste plek nu, naar de Wyck. Je merkt dat het heet is. Er zitten veel minder Puffins op het land. Er dobberen er wel veel in de zee.

Als we teruglopen naar de boot zie ik dat ik gebeld ben. Geen idee door wie. De boot is iets te laat en vaart langzaam terug. "There are some issues that is being worked on". Teruglopen bij Martin's Haven zie we de reddingsbrigade en een ambulance. Een oudere man wordt ambulance ingeladen. Het ziet er naar uit dat alles onder controle is. 

We zien mensen met tickets, maar toen ik 's ochtends vroeg was dat voor onze trip niet nodig. Toch even snel naar de ticket office om te checken. "You're on the 4 o'clock boat? I'm sorry to say but it has been cancelled." De logistiek zal wel in de war zijn door bovenstaand noodgeval. Jammer. Erg jammer.

Toch morgenvroeg vanuit St. Justinian's boeken dan? Er zijn nog 6 plaatsen. We weten het nog niet en zijn moe. Eerst terug, opfrissen en gaan eten, daarna zien we wel.

20 juni 2025 Naar huis

We besluiten om niet meer de zee op te gaan. Het weer lijkt niet zo goed en de stress van net op tijd op het vliegveld zijn ... daar hebben we geen zin in.

's Morgens eerst naar de bakker. Deze keer een hotel sandwich: breakfast bap. Ei, bacon en worst. Heerlijk. Alles inpakken, opruimen en gaan.

We besluiten via de kust richting Tenby te rijden, maar eerst even bellen of de shooting range bij St. Govians Chapel echt dicht is. Helaas, hij gaat pas vanavond open en dan zijn wij al weer in Nederland. 

We rijden eerst richting Stackpole, Barafundlebay. Mwa, daar zijn we al eens geweest. Een beetje terug naar Broad Haven South Besch dan. Prachtig strand. Maar hé, we zijn hier al eens geweest. Juist. Als je bij Lily Pont naar de zee loopt dan kom je hier uit. De rots in zee, in de vorm can een kerk is te herkenbaar.

Na een goed uur rijden we via Tenby, waar we nog even uitstappen en van het uitzicht en het prachtige weer te genieten: 30°C!

Voordat we bij het vliegveld zijn stoppen ee nog even voor een koffietje ..... bij een tuincentrum 😃.

De auto inleveren, koffer inchecken en safety check gaan in no time (alleen KLM vlieft nu ... het is niet zo'n druk vliegveld). En geen douane voor de paspoortcontrole. Vreemd.

Op Schiphol wel. Alles gaat soepel en voor we het weten zijn we weer thuis.

5de keer Wales/Skomer, maar zeker niet de laatste. Het is gewoon té leuk. En als de zon schijnt is Wales zó mooi. Gelukkig doetie dat bijna altijd als we er zijn.

Bird sighting overview: SKOMER BLOG