Madeira

16 april 2023 - Heenreis 

Nadat de katjes alvast hun avondeten hadden gehad, vertrekken we richting Düsseldorf Airport. We zijn redelijk vroeg. Nog genoeg tijd om een bratwurst en een pilsje te pakken.

Blijkbaar hadden we het verkeerd gelezen: er is geen inbegrepen service op de TUI vlucht. Verder een prima en rustige vlucht.

Auto ophalen. Leuke witte Ford Fiesta. En hup naar het hotel. Kamer 205. Iets minder hoog dan we gehoopt hadden. 's Avonds eten in het lokale "halfpension" restaurant. Je betaalt net zoveel als wanneer je vooraf geboekt had: €47 pp voor 3 gangen. We skippen het voorgerecht. De rest is voortreffelijk. Ook de aanbevolen witte wijn van Madeira was heerlijk. Minder was met in twee aparte bedden opgedekte bed.

17 april 2023 - Snorkelen 

Petra is al vroeg naar buiten om de sunrise te fotograferen. Als ik later ook kom gaan we eerst even naar de receptie: bed wordt geregeld, lamp gemaakt en als er iets hoger iets vrijkomt dan bellen ze ons. Tijd om uit te pakken. En daarna ontbijt. Heel fijn en lekker.

Na nog wat rondgelopen te hebben besluiten we te gaan zonnen/zwemmen. Ik neem m'n duikbril en m'n vinnen mee. Lekker even visjes kijken!

Valt niks tegen die visjes. Wel een beetje koud. Nadat ik weer een beetje opgewarmd ben en Petra m'n kleren op de kamer gehaald heeft, gaan we lekker lunchen. Een Ceasar salade voor Petra en een Fish & Chips voor mij. Yummy. 

Nog lekker een rondje gesnorkeld. Beter zicht en nog steeds koud. Leuk weer visjes te zien.

18 april 2023 - Dolfijnen

Vandaag naar Caletha waar we om 12 uur met een RIB de zee op gaan met H2O. Onderweg er naartoe gestopt bij het uitzichtpunt. Helaas hangt er een dikke wolk.

Aangekomen bij H2O blijkt dat ze wat vertraging hebben. Om ongeveer half één vertrekken we. Richting Oost ipv West. Daar is de zee helaas te wild nu zodat a) de spotters, vanaf de kust, niks zien en b) het niet meer leuk zou zijn.

We vinden gestreepte en gewone dolfijnen. Een erg leuke trip.

Daar naar Ponta do Sol voor de lunch. Lekker.

Op de terugweg stoppen we bij het uitzichtpunt. Geen wolk deze keer, dus we gaan het proberen. Prachtig uitzicht. Wel een beetje eng vindt Petra, zo op een doorkijk platform 580m boven de zee!

Naar het hotel voor een wijntje en een snackje.

19 april 2023 - Uitzichten 

Vandaag was het plan om met de auto naar de Pico Ruivo, het hoogste punt van Madeira, te gaan. Spoiler alert: dat is niet gelukt.

We vertrokken door de bergen waar Google Maps ons meteen door een kneiter steil wijkje stuurde. Een stuk verder, met al veel oeh's an ah's vanwege de prachtige omgeving, zag Petra een bord Pico Arieiro. Hé. Dat was toch waar we naartoe wilden. Oké. Helaas bewolkt boven. Maar nog steeds indrukwekkend. Ook het parkeren. Alles vol vol vol. Dus een illegaal plaatsje langs de weg gevonden. Over een diepe goot en tegen een schuine wand. Erin was geen probleem. Toen we terugkwamen stonden er auto's voor en achter ons en was het iets uitdagender.

Door naar Santana. Spoiler alert: ook daar zijn we niet geweest. Genietend van de mooie omgeving kwamen we weer op een drukke plek. Hé zegt Petra, hier start de mooiste, kortste en gemakkelijkste Levada. Meteen de auto aan de kant en eropuit. Prachtige wandeling van 1.5km naar dos Balcões. Een balkon met uitzicht. Èn endemische Madeira vinken die uit de hand eten.

Tijd om naar eten op zoek te gaan. Na eerst bij een verschrikkelijke tent met een grote bus Duitsers aan de tafels, uiteindelijk in Porto Cruz aangekomen. Man wat een drama. De wilde zee. De rotsen. En het lekkere eten bij Parça Velha.

Laatste stop: Miradouro do Coniçal. Wow. En nu weer terug naar The Cliff Bay. Wat een heerlijke mooie dag.

20 april 2023 - Kabelbaan 

Het weer is een stuk minder dan gisteren, zoals voorspeld. Toch besluiten we, zoals gepland, richting Porto Moniz te gaan. Heerlijk draaiend door de bergen met de meest prachtige uitzichten links en rechts rijden we richting het plateau, zeg maar het dak van Madeira.

Totaal andere vegetatie daar en minder mooie vergezichten. Ook omdat het behoorlijk grijs is. Bij de Miradouro waar we stoppen is het zowel links als rechts dicht met bewolking. 

We rijden tot het mistige bos Fanal. En tja, omdat de wind van de niet normale kant komt, komen de wolken ook van de verkeerde kant. Geen mist dus, wel regen. We gaan verder. 

Onderweg blijft het regenen en is het koud. Terug of toch verder. Het laatste. We rijden naar Teleférico das Achadas da Cruz. De spectaculaire Kabelbaan die sinds gisteren weer op is. Na wat boze blikken van de twee Duitse stellen voor ons omdat we de rij weten te skippen, gaan we met de kabelbaan 400 meter steil (98%, dus 45°) naar beneden. De steilste van Europa.

Beneden een authentieke Fajã. Een plateau aan de kust wat door lava gevormd is. En natuurlijk de prachtige ruige klif en idem oceaan. Wat een drama.

Eerst nog even 2 Nederlandse dames bij hun auto, kilometers verderop in het dorpje, afzetten. En dan door om iets te eten. We vinden uiteindelijk O Farolim in Ponta do Parga. Prima eten. Alleen de muziekkeuze: Duitse muziek uit 1970 met een orgeltje!?

Terug naar ons hotel, proberend de tunnels te vermijden door lekker langs de kust te slingeren, gaan we even kijken bij Escarpa. Het kleine luxe resort waar we eerst naartoe wilden. Ziet er erg leuk uit, maar je zit wel erg opgesloten. Toch blij dat we hier niet een week zitten.

Natuurlijk wel even naar de "Insta" waterval, slash, carwash een beetje verderop. Cascata dos Anjos. Erg leuk.

Nog even Câmara de Lobos bekijken. Mwah. En door naar Funchal. We hebben nog uurtje om te gaan zwemmen. Lekker.

Weer een heerlijke dag.

21 april 2023 - Funchal

Het is zwaarbewolkt als we wakker worden. Na het ontbijt gaat het zelfs regenen. Oei. Gelukkig klaart het op. We besluiten de stad in te gaan. Wat een leuke en mooie stad is Funchal. Het heeft eigenlijk alles.

Na een late lunch keren we terug naar het hotel. Lekker even snorkelen, heerlijk. 

O nee. Restaurant The Rosé Garden is vol. Stress. We besluiten het gewoon te proberen. "I don't think we're on the list". "No problem. In or out?". Lekker buiten. En er was plek zat. Deze keer het volledige 3-gangen menu. En het was heerlijk. 

22 april 2023 - Pico Arieiro 

Op de webcam ziet het er mooi uit en mijn enkel lijkt zich prima te houden. We gaan naar Pico Arieiro en daar het eerste stukje richting Pico Ruivo lopen, en weer terug. Onderweg valt het ons op dat sommige wauw punten van eerder deze week nu saai zijn door lage wolken. Uiteindelijk komen we aan. Het is een stuk minder druk dan de vorige keer, maar bovenop parkeren zit er wederom niet in. Mijn vorige plek ziet er minder goed uit. Geen stenen in de goot, dus wellicht te diep. Geen goed plan. Iets verderop in de binnenbocht is nog een klein plaatsje. Ik plof de auto achteruit tegen de berg op. Zo, die staat! Als ik uit stap schrik ik van twee dingen: 1) de auto staat zo steil omhoog dat de neus in de grond staat. Kom ik hier nog uit? 2) ik zie een dikke bult op de voorband?! Ik zoek het 2de eens op: kapotgereden karkas en dat kan tot een klapband leiden. Shit. Is dat de pothole bij de waterval geweest? Maar dat was toch de andere voorband. Of zat hij er al heel de tijd? Hoe het ook is, nu ik het weet ben ik er niks gerust op. Hopelijk redden we het tot het vliegveld morgenvroeg.

De wandeling is echt een cadeautje. Prachtige blauwe lucht boven het witte wolkendek. Het pad loopt over een bergrug met diepe afgronden meteen links en rechts naast de pad. Windstil. Zonnig. De mooiste uitzichten. Man wat geweldig. De hardlopers van MUIT (check de link! Dit is echt een giga inspanning) die tussen de wandelaars door kruisen. Moeilijk te omschrijven allemaal. Zoveel indrukken. 

Terug bij de auto blijkt het eigenlijk best mee te vallen. Petra staat te zwaaien omdat ik toch wat steentje mee schraap. De schade is nihil. We horen het wel. Of niet. En nu? Terug? Verder? Het compromis is Santana. We rijden richting de kabelbaan, ook al geeft google aan dat hij waarschijnlijk dicht is. Net voor we er zijn volgen we de bordjes Parque Temático da Madeira, de beroemde huisjes. We kunnen ze niet vinden, dus door naar de kabelbaan. Hij is inderdaad dicht. Het uitzicht is wel prachtig. 

Tijd om eten te zoeken. We vinden Serra e Mar. Het ligt niet mooi. Het ziet er simpel uit. Maar het is redelijk druk en ze hebben Peixe Espada Madeira, oftewel degenvis met gebakken banaan en passievruchten saus. En daar had Petra haar zinnen op gezet. Ik neem tonijn. Het blijkt een flink stuk met flink wat knoflook (en zout) te zijn. Erg lekker.

Op de terugweg zien we de huisjes. Auto aan de kant en kijken. Het stelt weinig voor, maar blij dat we ze toch gezien hebben. Aan de overkant van de straat is een soort ambachtenmarkt. Leuk hoor, het lijkt wel of we in een aflevering van Midsomer Murders Madeira aanbeland zijn.

Het weer lijkt aan de andere kant beter en we zijn alle twee moe. We rijden terug naar het hotel. Lekker nog even een rondje zwemmen. Petra eet nog een, watercress, soepje. Ik neem nog een wit wijntje. We genieten nog een laatste keer van de prachtige tuin in dit heerlijke hotel.

Slapen, morgen vroeg op.

23 april 2023 - Naar huis.

Zoals voorspeld gaat om kwart voor vijf de telefoon. De TUI-bus staat voor en wil weten waar we blijven. Petra legt uit dat we ons bij de heenreis al afgemeld hebben en zelf naar het vliegveld rijden.

Er wordt aangebeld. Er komt een tafel binnengereden met ons early breakfast erop. Wow, dat ziet er gaat uit. We knabbelen snel wat toast en drinken wat koffie. De rest gaat in de tas voor in het vliegtuig. 

De band houdt het. We droppen de auto en gooien de sleutel in de box.

Nog een half dagje, vliegen en rijden, en we zijn weer bij onze boefjes.

AF.Lindia Rhodos

Vroeg op 2022-09-15

Om 1:45 op. Poeh. Een goed half uurtje later zitten we in de auto naar Düsseldorf. Het is druk. Flinke rijen. Toch zijn we in ongeveer 1 uur van auto tot de gate. Valt dus eigenlijk wel mee.

Dikke 3 uur vliegen, auto ophalen en naar het hotel. Rhodos is niet charming mooi. Hoe dichter we bij Lindos komen hoe beter het wordt. De routebeschrijving is een beetje vaag. Maar toch vinden we het. We zijn moe en not super impressed.

Personeel is vriendelijk en behulpzaam. De kamer is mooi. En het uitzicht van het jacuzzi-terras is beter dan ik dacht. Na even gerust te hebben gaan we eten. Te laat voor de lunch. Te vroeg voor het diner. We zijn de enige. Het eten smaakt goed en de wijn is lekker. 

Nog even naar het strand. Klein en druk. Genoeg voor vandaag.

We beginnen langzaam de rust over ons te laten komen. 

Toeristisch rondje 2022-09-16

Als ik nog lig te slapen is Petra al de berg richting de Acropolis op gerend. Ze heeft prachtige foto's van de zonsopgang gemaakt.

Na een heerlijk, oneindig, ontbijt, gaan we het plaatsje eens verkennen. De toeristen beginnen binnen te lopen. Het is gezellig druk en Lindos blijkt veel mooie hoekjes te hebben. Daarna naar Paulus Bay. Prachtige plek. Het is hier heerlijk 😍

s 'Avonds bij het restaurant van het hotel gegeten. Héérlijk!

Strandjes en mooie wegen 2022-09-17

Petra is alweer voor me op om prachtige foto's van de zonsopgang te maken. Deze keer van de andere kant.

Na weer een heerlijk ontbijt legt Marina ons uit waar we eens op Rhodos moeten gaan kijken. We doen Prasonisi Beach, waar de Middellandse-Zee bijna de Egeïsche-Zee kust. Paradijs voor Kite- en Windsurfers. 

Daarna de steile weg van Monolithis naar beneden naar Fourni Beach. Terug omhoog langs de ruïnes van een oude burcht.

En lunch in Monolithis.

Petra: "Do you have fresh mint thee?".

Alex:"No, we have Lipton bag."

Petra: "Hmmm, then I'll have wine."

🥳

Drukke ochtend 2022-09-18

Om kwart voor zeven al onderweg naar het strand, lekker zwemmen. Douchen omkleden en de klim naar boven. Om 10 voor acht stonden we voor de deur van de Acropolis. Het was veel mooier en leuker dan we ons konden herinneren. Toch maar eens het oude fotoboek bekijken als we terug zijn.

Ik rust wat uit en Petra stuitert nog even door Lindos heen. Tijd om terug naar het strand om nog lekker een uurtje te zwemmen.

Nu lunch Rainbird. Simpel en prima, perfect voor een simpele lunch.

Net zoals gisteren weinig honger. Toch op zoek naar eten. Simpel. Niet te veel. Broccolino Restaurant om de hoek was leeg, maar geen plaats want alles gereserveerd. Daarna in Lindos van het ene naar het andere restaurant. Veel mensen. Lawaaierig. Niet ons ding. Terug naar de kamer. Twee bruschetta's besteld en alvast voor morgen gereserveerd. 

Bruschetta's waren heerlijk 😍

Bootje varen 2022-09-19

Het begint een ritueel te worden, maar het is ook zo lekker: een half uurtje de zee in voor het ontbijt. Als we teruglopen staat Marina ons weer met haar grote glimlach op te wachten. Ze vindt het geweldig. 

Na het ontbijt willen we gaan doen wat we gisteren bedacht hadden: een motorboot huren. Maar dan paniek: waar is Petra's portemonnee?! Na diep in ons geheugen te graven hebben we nog één optie: de auto. Anders zijn we 'm echt kwijt. Pfff, yep 🙃 De 2 uur op de boot vliegen voorbij en zijn echt heerlijk. 

Lunch doen we weer bij Rainbird. Lekker dichtbij en prima. Niet te veel en een mooi uitzicht. Nog een rondje door Lindos en even in de zee zwemmen ... en dag zit erop. Tijd om te gaan dineren. 

Naar huis 2022-09-20

Deze keer moet ik Petra motiveren om op te staan. Ook de laatste dag gaan we lekker zwemmen. Het is wel wat kouder deze keer want het waait best wel. Het blijft heerlijk zo'n ochtendduikje. 

Laatste ontbijtje. Helaas kunnen we niet later uitchecken. We besluiten de rest van Rhodos te verkennen en niet naar Rhodosstad te geen. Eerst nog afscheid nemen van Marina en Alex. Het was heerlijk bij AF.Lindia. Het kroop dag na dag verder onder je huid. Zo'n geweldige plek.

En dan rustig via de bergen en de kust aan de andere kant naar het vliegveld. Wat een prachtige uitzichten. Rhodos heeft ons positief verrast!

De hele vakantie in m'n hoofd (dankzij Annemieke)

Puffin Paradise | Skomer

12 Juni 2022 Coed-y-Mwstwr

De voorspellingen waren angstaanjagend. De laatste weken was het puinhoop op Schiphol. Te weinig mensen, en dus lange wachtrijen, vluchten gecanceld, enz. enz. Tot onze verbazing viel het heel erg mee. Pas bij de security was er een rij, maar anders dan we wel eens eerder hebben gezien. Gelukkig maar.

Net Max zien winnen Baku. Nu wachten voor de vlucht. Benieuwd of het hotel voor de 1ste nacht, The Coed-Y-Mwstwr Hotel, oké is. Er is een bruiloft, dus het kan druk en luidruchtig zijn. Vergunning tot 1uur 's nachts. We gaan het zien.

Geweldig quirky landhuis. De kamer is helemaal boven, met balkon en uitzicht over de prachtige tuin. De bruiloft was leuk om eens te bekijken en we hebben er niks minder om geslapen. Dinner met z'n twee. We waren de enige in het restaurant. 

13 juni 2022 Monk Haven Manor

Het plan is: St Govans Chapel en dan door naar onze B&B. Die kapel hebben we de vorige keer elke keer gemist en we zijn toch wel benieuwd. Na Swansea houdt de snelweg op en een stuk verder ook de brede wegen. We zijn in Pembrokeshire aangekomen waar de, holle, wegen erg smal zijn.

Red flag! Wat? Die hadden we even over het hoofd gezien. De kapel ligt in een militairoefengebied en dat blijkt, na even op internet te zoeken, de hele week dicht te zijn. Daarmee is ook de Green Bridge niet te bereiken. Dat is wel een tegenvaller. Tenby? Nee, geen zin in. Petra stelt voor om naar dat mooie strand te gaan waar het de vorige keer regende. 

// Ondanks de niet zo fijne weersverwachting een paar dagen geleden, is het beter en beter geworden. Inmiddels is het prachtig weer ipv de voorspelde regen en lage temperatuur. En het lijkt gedurende de week alleen maar beter te worden. //

Het strand heet Barafundle Bay, en het is er prachtig. Deze keer lopen we door naar het uitzichtpunt. Een heerlijke wandeling langs de kust van ruim 2 uur. Achteraf bleek ik de zon verkeerd ingeschat te hebben. Weer verbrand in Wales 🤣.

Na ingecheckt te hebben bij Monk Haven Manor, de spullen uitgepakt en even gerust te hebben (Petra is een rondje gaan lopen), op naar Little Haven. Zó, het kan nog smaller die wegen. Lekkere Fish & Chips bij de Brides Inn.

En nu uitrusten, wordt weer een drukke dag morgen: Puffins 😍

14 juni 2022 Skomer

De wekker gezet want we gaan naar Skomer. En natuurlijk zijn we veel te vroeg wakker. Altijd exited als we de puffins gaan zien. Daarnaast is het sinds Corona dat je online moet boeken (vroeger regelde de B&B de tickets) en minstens één uur eerder daar moet zijn om de tickets op te halen. 

Bij het ontbijt blijkt iedereen naar Skomer te gaan. Richard en Poppy samen met ons en de andere gast, heb haar nam gemist, een uur later.

Bij de haven blijkt dat "minstens één uur vroeger" wel mee te vallen. We zijn net op tijd en ook zo ongeveer de eerste.

Nieuwe boot, dus veel meer plek en rustigere vaart.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Petra Theeuwen🐠 (@petthee)

10 minuten later zijn we er. De puffins vliegen om ons heen en staan ons vanaf de kant al te bekijken met hun komische blik. De 3 minuten briefing en op naar The Wick.

En daar zijn we niet meer weggeweest. Het is de blijft zo wonderlijk deze kleine clowntjes om je heen te zien lopen. Nergens bang voor. Nou ja, behalve de grote meeuwen dan die uit zijn op hun visjes en later op hun kuikens. 

Terug op Monk Haven blijk ik, ondanks 2x te hebben ingesmeerd, toch weer verbrand te zijn. Wat is dat toch met Wales en mij.

Dinner bij de Grifin Inn.

15 juni 2022 Grassholm

De trip naar Grassholm staat op het programma vandaag. Omdat we redelijk vroeg zijn lopen we nog even omhoog naar de lighthouse. Blijkbaar heeft een oude priester dienst. Hij vertelt honderd uit over vroeger in Hamburg, met de trein naar Nederland en een huisje in Scheveningen. Hij woont nu in een cottage in Tish, zoals St. Ishmaels blijkbaar lokaal genoemd wordt.

Petra vraag zich af of we weer zo'n pak krijgen op de boot. Volgens het filmpje op YouTube wel, dus we hebben niet te veel kleren aangedaan. Even checken. Hmmm, sinds Corona zijn ze daarmee gestopt (en als ik de bookings mail nog eens goed lees stond het er ook heel duidelijk in 🙄) en even op en neer naar de B&B gaat niet meer lukken. Petra koopt nog snel een Puffin flies trui en ik haal het vest dat ik mee heb genomen. 

We overleven de trip. Wel hebben we het best wel koud als we terug zijn. Helaas was het enige moment van de dag dat het donker en grijs was. Wel genoten van de Jan-van-Genten. Ze blijven prachtig.

Op de terugweg 2 heerlijke espressos bij Runwayskiln. En dan naar Marloes Sands. De lucht breekt op en wordt blauw. Wauw, wat een uitzicht. Het blijft genieten dit strand. Misschien wel het mooiste dat we ooit gezien hebben. 

Dinner bij de Brides Inn. En dat bevalt zo goed dat we eigenlijk morgen weer willen. Helaas voor acht uur vol, en dat vinden we te laat. Jammer.

16 juni 2022 Skomer .... again 🥰

Vandaag een uurtje later: Om 11uur de boot. Het weer is fantastisch, dus we gaan niet met jassen slepen.

Op de boot een heel verhaal over de meeuw die altijd meevaart. Hij is al zes en kon vroeger gewoon op de arm geknuffeld worden. 

Op Skomer lopen we weer naar The Wick. Het is en blijft de leukste plek op dit magische eiland.

Na een vier uurtjes zeggen we de puffins gedag en moeten we weer terug.

Dinner bij The Griffin Inn.

17 juni 2022 Tenby

Geen idee wat we vandaag gaan doen. Ontbijten, inpakken, een laatste praatje met Jan en dan uitchecken. Het is 3uur rijden naar het vliegveld, dus we hebben vandaag nog 3uur over. We besluiten naar Tenby te gaan. Lekker even door de toeristische straatjes lopen, uitkijken over de zee en het strand en nog even bij de reddingsbrigade het winkeltje in. We vragen de oude dames achter de kassa of ze weten waar de vintage posters van de Pembrokeshire Coastal .org verkocht worden. Ze weten dat de winkel er niet meer is, maar misschien bij die ene boekhandel. Daar blijken ze niks te hebben, maar de winkel waar zij ons naar verwijzen hebben er wel nog een paar. En ook die van de puffins op The Wick. Dus die gaat mee naar huis. Een plaatsje vinden we wel.

Het vliegtuig is een beetje vertraagt, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de snelheid waarmee de koffers aankomen. Ondanks al het beangstigende nieuws over lange rijen, gecancelde vluchten en lang wachten op de bagage, vanwege personeelstekort op Schiphol, hebben we nog nooit zo snel buitengestaan.

En nu snel naar onze eigen puffins 😻😻😻