Sunday, October 6, 2019

Ocean Bay Suites - Santorini [Dutch]

6 oktober - Aegean

Vroeg op, de laatste spullen inpakken en dan wachten op de taxi. Dat is wel erg comfortabel. Ruim op tijd op Zaventem, dus eerst even een koffietje en een hapje. De vlucht is vertraagd. Als dat maar goed gaat in Athene. We zijn inmiddels onderweg.
Het ging prima. De vlucht was op tijd in Athene en de overstap was maar een paar meter verderop. Na een goed half uur vliegen, of was het korter, landen we op Santorini. Het duurt bijna een uur (!) voordat de koffer er is. Het ophalen van de huurauto (een aftandse Toyota AyGo) gaat snel. Onze verblijf voor de komende dagen, Ocean Bay Suites in Kamari, hebben we snel gevonden. Het is een klein paradijsje. Vaggelis heet ons welkom.
Tijd om wat te gaan eten. De eerste tent,  direct naast OBS, ziet er leuk uit. We worden meteen door de kaart gepraat. Het klinkt prima. Ach, waarom verder kijken. Het wordt Fish of the Day (1 sea bass en 1 sea bream). Gegrild, met boter, zeezout en citroen. Heerlijk! Ook de aanbevolen Griekse salade volgens lokaal recept was super.





Een bericht gedeeld door Jos de Bakker (@holidaysdivingdreaming) op

7 oktober - Instagram

We zijn vroeg wakker. Het regent keihard. Om 6 uur het eerste vliegtuig. We zitten direct aan de landingsbaan. Dat is een voor en een nadeel. Het nadeel is dat de vliegtuigen kort over komen, en dat is de eerste keer wel eng en vreemd. Het voordeel is dat ze na 2 à 3 tellen voorbij zijn en het dus weer stil is. Dadelijk ontbijt. Ik ben benieuwd. Nu eerst even heerlijk verder slapen tot half negen. En ja, het ontbijt is goed.
Weinig plannen voor deze dag. We slenteren de boulevard af tot het einde en terug. Fijn zo'n locatie waar vanalles te doen is. Voor de lunch belanden we bij Almira. Oké maar lang niet zo goed als Soul by Splash waar we gisteren avond gegeten hebben. Na wat rusten en wat luieren besluiten we naar de sunset in Oia te gaan. Het blijft een prachtig plaatsje, al is het er wel druk. Hordes opgetutte meisjes die hun Insta-Selfie schieten. Het is nu al dringen, je vraagt je af hoe dat in het hoogseizoen is. Erger dan een pretpark waarschijnlijk. En dan ineens naast ons, een jongen op zijn knieën met in ring in zijn handen: "Will you marry me?" ...... "Yes!" 





Er is te veel bewolking voor een mooie sunset, maar de foto's zijn prima. Tijd om terug naar Kamira te gaan. Weer een heerlijk dinner bij de buren: Splash by Soul.

8 oktober - Φηρά

Na het ontbijt gaan we naar Fira. Daar leggen de cruise schepen aan en dat is te merken. Veel punten van herkenning van 8.5 jaar geleden. Zeker de boot aan de rand van Fira, waar het al een stuk rustiger is. 



Na een lekker wijntje/biertje op en terras met een prachtig uitzicht gaan we terug naar Kamari. Lunch bij de buren. Klinkt saai, maar het eten is er erg lekker. Tijd voor siësta nu.
Even een klein stukje rijden maar Ancient Thira. Man, wat een steile weg omhoog. Petra vind het maar niks. Dus weer terug. Lekker even de boulevard open en neer. Dinner bij de buren. Was weer een mooi dagje. Morgen snorkelen?

9 oktober - Lui dagje


Na het lekkere ontbijt een hele tijd met Vaggelis gesproken. Over de tuin, de wereld, van alles eigenlijk. Terwijl Petra druk is met vlindertjes fotograferen, besluit ik te gaan snorkelen, en ga ervan uit dat Petra ook mee gaat. Voor de zekerheid doe ik mijn portemonnee en mijn telefoon in de kluis. Als ik Petra's nieuwe iPhone nog op bed zie liggen stop ik die ook maar in de kluis. Uiteindelijk gaat ik alleen snorkelen. Leuk, maar niet echt veel te zien. Opeens zie ik Petra op het strand. Ze geeft een kruis gebaar. Hetzelfde wat je maakt als je een duik per direct wil afbreken en naar de oppervlakte gaat. Vreemd! Ik zwem meteen naar haar toe. Ze is in paniek. Ze is haar telefoon  kwijt. Oeps. Ik was vergeten te zeggen dat ik hem in de kluis had gelegd. Sorry.
Lunchen doen we één tentje verder. Meer Griekse specialiteiten en ook erg lekker. Vooral de aanbevolen tomaten balletjes zijn lekker, we bestellen nog een portie. Na een siësta gaan we terug naar Oia voor de sunset. Halverwege zie ik een geel lampje. Iets met de banden? Een lekke band? In Oia aangekomen blijkt de band aan Petra's kant wat slapper te zijn. Onderweg verder niks van gemerkt. Hopelijk zit er straks nog lucht in. Nu eerst naar de Caldera. De zon schijnt. De zee is mooi blauw. Picture perfect. Na een paar keer op en neer te lopen besluiten we waar we de sunset gaan fotograferen. Mooie lokatie, prachtige foto's. Tijd om terug te gaan. Dan besef ik dat ik mijn gewone bril vergeten ben, en met de zonnebril op sterkte 's nachts rijden is ook geen optie. Dan maar zonder bril.
Er zit nog voldoende lucht in de band. Petra kijkt goed mee en ik rijdt rustig achter mijn voorliggers aan. We bereiken OBS zonder problemen. Dinner bij de buren.

10 oktober - De handtas

We willen niet te laat gaan. Zeg maar vroeg. Opeens merkt Petra dat ze haar handtas nergens kan vinden. Shit. En nu? Ik ga bij de buren vragen. Volgens de jongen in de keuken was er gisterenavond een tas gevonden, maar waar die nu is ... ? Waarschijnlijk heeft de baas hem meegenomen voor de veiligheid. De baas komt zo. We besluiten te wachten. Het duurt en het duurt. Na het ontbijt vertellen we ons verhaal aan Vaggelis. Hij belt. Ja, hij komt zo. Het duurt en het duurt. Het komt wel goed. We gaan. Ik heb ondertussen nog even de band opgepompt,  maar het lampje blijft branden. Bij het volgende tankstation pomp ik de band nog verder op. 2.7 bar. Te veel dus. Lampje blijft branden.
We gaan naar Imerovigli. Mooi plaatsje. Wijntje met uitzicht. Daarna nog even naar Oia. Te druk. Pizza met een biertje. Tja. We gaan terug. Tijd om even te relaxen.
Laatste dinner bij de buren. Gegrilde vis, omdat het zo lekker is.



11 oktober - naar huis

Ontbijten, inpakken, Vagelis de hand schudden en gaan. We zijn nu op het vliegveld, over een uurtje vliegen we.

Sunday, August 11, 2019

Cliffs & Castles, Seals & Gannets [Dutch]

8 augustus - De Amsterdamsewaterleidingduinen

Towser, Morris en Finnley zwaaiden ons uit. De road trip gaat beginnen kirde Petra nadat we Maastricht uit reden. We gaan Jan-van-Genten kijken in Zuid Schotland. Maar eerst nog 2 nachtjes naar de kust. BnB De Vogelensangh is waar we verblijven. Leuk restaurantje en een mooie kamer. Doet erg denken aan de Sterrenberg, maar dan anders en véél kleiner.
Na even gerust te hebben na de lange autorit gaan we naar de Amsterdamsewaterleidingduinen, op nog geen steenworp afstand, om de vos op de foto te zetten. Ze worden hier vaak gezien en schijnen nogal tam te zijn. "De" plek waar de vossen zouden moeten zitten is ruim 2 km lopen. Onderweg genieten we van de mooie natuur en de vele Damherten, die hier totaal niet schuw en in grote getale aanwezig zijn. Het lijkt wel of we in India zijn (maar dan zonder de tijgers).
Op "de" plek aangekomen zien we een aantal mensen. We vragen of de vossen hier zitten. "Hij zat hier net, maar toen kwam de boswachter en was hij snel weer weg!". Waar moeten we zoeken? "Wij gaan die kant op, je mag wel mee hoor". Een man en een vrouw, alletwee een beetje vreemd, maar wel aardig. We lopen achter ze aan. "We gaan hier omhoog, daar zitten ze meestal". Petra kijkt om voordat we de struiken inlopen. "En deze dan?", zegt ze. De vos liep al achter ons aan. Je mag ze niet voeren stond op het bord, maar het was al snel duidelijk waarom de vos achter ons aanliep. Tja, voor deze keer dan. En de foto's zijn prachtig.


Nog ruim 2 km en dan zijn we aan zee. Het weer is prachtig. Morgen wordt het slecht,  dus nu maar van genieten. Lekker een hapje en een drankje, en dan 5 km terug. Toch nog snel naar Zandvoort om de zon in de zee te zien zaken. Bij het foto's maken let ik even niet op en schep mijn goeie schoenen vol water. Nog een bakje kibbeling delen en terug om te gaan slapen. We zijn alletwee doodmoe,  maar het was een heerlijke dag.

9 augustus - Haarlem

Slecht weer vandaag. Lekker uitslapen. Omdat het ontbijt pas vanaf 10 uur geserveerd wordt, wellicht iets te lang. Het ontbijt was heerlijk.
Even naar Haarlem. Petra had er een leuk winkeltje ontdekt, dus even kijken. Erg knus stadje trouwens.
Nu weer terug voor de siësta.
Wat gaan we doen? Het lijkt droog te blijven. Ach, laten we lekker terug gaan naar de AWD. Nog geen 10 minuten later zitten we in de auto. We lopen het pad richting de Duizendmeterweg. Na  een tijdje zien we links en rechts weer damherten. Aangekomen bij de "vossenspot" zien we dat we niet alleen zijn. Een man top tot teen in het wit, met wit haar en witte baard*. En een stelletje met camera. En ja hoor, daar komt de vos al aan. "We zitten hier al 4 uur te wachten, en nu kom jij en is de bos er ineens!". Ze nemen 3 foto's en zijn weg??!! Wij gaan nog even de struiken in en de heuvel op. Hé, weer een vos. Zó leuk.


Tijd om terug te gaan en iets te gaan eten. Lekker bij De Vogelensangh. Het is bijna vol. Goed dat ik net even gebeld heb.
Weer een mooie dag. Tijd om onder de wol te kruipen.
* Petra had deze opvallende verschijning gisteren ook al in Zandvoort gezien.

10 augustus - DFDS

Zo te zien gaat het met Elly's vlucht goed komen, maar een half uurtje vertraging. Eerst inpakken, alles in de auto en de sleutel in de brievenbus. Ontbijten bij La Place in Haarlem. Prima ontbijt en geen geld. Dan naar Schiphol om Elly op te halen.
Niet echt een plan voor vandaag,  maar toen we van de damherten en de vos vertelden.... . Op naar de AWD. Flink wat damherten, maar geen vos. Wel een heerlijke wandeling, en ondanks de storm, droog.


Nog een pannenkoek bij Panneland, en door naar IJmuiden. Stiekem toch even langs de zee bij Bloemendaal aan zee.
Inmiddels op de boot en al even rondgekeken. Even rusten en dan eten. En dat eten was prima.
Zuid-wester storm. Windkracht 9. En dat viel bij Petra niet zo goed. Een beetje zeeziek. En ze was verre van de enige! Eenmaal in de bunk sliepen we alle 3 snel in.

11 augustus - Schotland

Na een prima ontbijt, even gedoucht te hebben, en nog even op het dek kijken hoe de boot de haven in voer, gaan we op weg. Naar Schotland. Eerst naar Jedburgh. Een paar foto's van de abdij ruïne  en een koffietje in de quirky book shop aan de overkant. En door naar Melrose. Daar is een nog bekendere abdij ruïne. Deze keer wel de £6 entree pp betaald. Nee, Elly krijgt 60+ korting. Voor haar is het £4.80. We nemen ook de elektronische gids. Na een uurtje in de Schotse regen vinden we het genoeg, en rijden we door naar ons hotel voor de volgende 2 nachten: The Rocks, in Dunbar. Ziet er gezellig uit, en prima kamers.
En dan, NÉÉ!! Bass Rock is gecancelled*. Too much swell. Wat een teleurstelling. Even bellen. "Yes, sorry" "We run both the catamaran and the RIB tomorrow". We boeken de RIB, het beste alternatief.
Vanavond eten we in het hotel.
* Nadat we geboekt hadden ontdekten we pas de 50% van de trips gecancelled worden. Erg jammer, maar niks aan te doen.


12 augustus - Bassrock

Geen landing, dus tijd voor een goed Full Scottish ontbijt. Lekker hoor. Daarna richting North Berwick. Met eerst een stop bij Tantallon Castle. Wat een giga ruïne. Met mooie uitleggen platen zodat je je in de vroege middeleeuwen waant. Geweldig.
Dan, na een lunch, op de RIB. Altijd fijn om even op zee te zijn. En wat zijn de Jan-van-Genten, en hun kuikens, mooi. Petra heeft nog steeds moeite om ervan te genieten, ze was zó graag op het eiland geweest.
Moe en voldaan gaan we richting het hotel. Het dinner pakken we ook daar. Het smaakt prima.



13 augustus - St. Abbs Head

Ontbijten, uitchecken en door naar onze volgende bestemming: Bamburgh. Eerste stop is St. Abbs Head. Een wandelingover een klif, met prachtige uitzichten op zee, naar een vuurtoren. En wat een uitzichten. Man man, wat is het hier prachtig. Elly vind het eerste stuk een beetje spannend. Ze heeft hoogtevrees en pad loopt dicht langs de klif. Aan het einde van de route een prachtige baai. Terug langs de loch.


Dan met de auto naar beneden naar het plaatsje St. Abbs. Niet geschikt voor grotere voertuigen staat heel duidelijk boven aangegeven. Onze auto is niet zo groot en het gaat prima. We vinden zelfs een parkeerplaats. Op naar het cafeetje. Het is er druk en gezellig. Èn ze hebben verse crab sandwiches. Yes! Bestellen is zo gepiept. Een plaats vinden is wat moeilijker. Gelukkig kunnen we twee oudere, chatty, dames aanschuiven. "Yes, it's he and his name is Coco, like the clown". Geen idee wie die clown is. Blijkbaar had ze een teef gewild, die hadden ze niet, en de naam had ze al gekozen. Oké.
Wat is dat? Komt er een Duitser met een joekel van een camper de smalle weg af. Tja. En dan? Terug want dat ding is te groot voor hier! Keren op de vierkante centimeter en terug.
Voor ons is het ook tijd om verder te gaan. Net voordat we er zijn gaan we nog even snel bij de Causeway naar Holy Island kijken. Het is vloed dus de zee staat over de weg. Prima voor Petra om even de voetjes nat te maken. Even later doemt het giga kasteel voor ons op, we zijn aangekomen in Bamburgh.


Na een plensbui van een uurtje klaart het op en is het prachtig weer. We gaan langs het kasteel naar het strand. Wat een giga mooi strand, met mooie rollers op de zee. We eindigen de dag bij de Potted Lobster, een heerlijk diner.
[26 jaar samen vandaag]

14 augustus - Holy Island

Niet echt een plan voor vandaag. "Terug naar Holy Island?". Prima! Deze keer kunnen we wel over de Causeway. Een paar maanden geleden hoorden we voor het eerst over Holy Island via het programma "Rond de Noordzee". We hadden de indruk dat Holy Island iets kleins en onbekends was. Niet dus. Het was een stuk groter dan we verwacht hadden, en iedereen wist ervan. Man, wat een stoet toeristen. Na wat foto's, vooral van de vele vele zeehonden op de zandbank, vinden we het genoeg en rijden verder. Naar Low Newton at the Sea. Leuk ritje, maar onmogelijk om te parkeren, niet zo leuk als gehoopt en het regende flink. Toch even verder.
Verderop zien we weer een kasteel ruïne. Die kant op dan maar. Het is Dunstanburgh Castle, bij Craster. Zag er vanuit de verte leuk uit. Wat we niet wisten is dat het een half uur lopen vanaf de parkeerplaats was. En dus ook een half uurtje terug. Zoveel tijd hebben we niet meer. Nog even een broodje Kipper, een Scone en 2 koffie bij het eettentje* bij de parkeerplaats en door naar de boot. Tijd om terug naar Nederland te varen.
We hebben nog dinner bij geboekt en checken even hoe laat we kunnen: 20:15uur! Dan maar naar de presentatie van Rose, van Orca, over de dolfijnen en de walvissen in de Noordzee. Erg leuk. Op zee is het te grijs en choppy om iets te zien. Alleen wat Jan-van-Genten die rond de boot hangen. Wel een mooie "Goodbye" uit Engeland.

[De boot is gedraaid, dat zei Elly nadat ze de verkeerde kant op gelopen was]
* Omdat ik niet wist wat de andere specialiteit, de World Famous Auchtermuchty, was, ben ik thuis eens gaan zoeken en vond ik het tentje, de Pipers Pitch.

15 augustus - Thuis

Inpakken, ontbijten en dan, om iets na 10 uur, van de boot af. Elly afzetten op Schiphol, en door naar Maastricht.