Veluwe | Markerwadden

28 juni 2023 Sterrenberg

Net terug van Kreta, maar we hadden nog een een week vrij. In thuiszitten hadden we geen zin. En toen zag Petra dat er donderdagmiddag nog 2 plaatsen op de boot naar de Markerwadden waren. Meteen geboekt en ook twee nachtjes in ons favoriete hotel op de Veluwe. De Sterrenberg.

Even schrikken toen we aankwamen bij het hotel. Na dagen tegen de 30°C gaf de thermometer 17°C aan 😱. En daar hadden we eigenlijk niet de kleren voor bij. De kamer was nog lang niet klaar, dus we besluiten het park in te gaan.

Eerst langs het uiltje. Ja, hij/zij is er nog. Zo schattig. Dan door op zoek naar de wolf. Niet gezien natuurlijk, maar wel een lekker stukje gewandeld. Na een paar rondjes zetten we de auto weer aan de kant en gaan we te voet naar een plaats waar Bosparelmoervlinders te zien zijn. Er zijn er genoeg.

Voor we gaan nog even herten kijken bij Het Zwarteveld (25 stuks) en het Bosje van Staf (60 stuks). We zijn al meer dan 5uur in het park. De tijd vliegt. Tijd om naar het hotel te gaan.

Heerlijk gegeten bij Cèpes. 

29 juni 2023 Markerwadden

Voor het ontbijt lekker even zwemmen. Wat is dit toch een fijne plek. En mooi aangelegd. Na het heerlijke ontbijtje pakken we onze spullen en rijden naar Lelystad. Vanuit de Outlet Bataviastad vertrekt de boot. Om precies 1uur gaan we. Geen idee wat we moeten verwachten. Ookal staat deze plek al lang op onze ToDo lijst.

Eenmaal aangekomen snappen we ook waarom. Echt een vogelparadijsje. We zien bijna meteen Baardmannetjes in het riet. Even verderop Visdiefjes met jongen. Zo schattig. En dat zijn niet de enige. Overal zien we kleine pluizebolletjes. De tijd vliegt om. Maar geen nood, want we gaan hier zeker nog een keer terugkomen.

Quick diner bij La Place en dan terug naar het hotel.

30 juni Nog een keer!

Nee. Niet terug naar de Markerwadden. Dat gaan we zeker nog een keer doen, maar noet vandaag. Nee, na het ontbijt, inpak en uitchecken gaan we terug naar Nationaal Park de Hoge Veluwe. Eerst naar de bosuil. Die is helaas niet zichtbaar vandaag. Ook de twee latere keren dat we nog gaan kijken is hij/zij nier te zien.

Daarna terug naar de Bosparelmoervlinders. Op weg daar naartoe ziet Petra een ree staan. Ook deze keer komen we andere liefhebbers tegen. Een man uit Veenendaal. En een jongen. We dachten eerst "vader en zoon". Maar later bleken ze elkaar niet te kennen. Na lekker wat vlindertjes gefotografeerd en wat gekletst te hebben lopen we verder.

Even een hapje eten in het centrum en daarna de fiets op. We gaan op zoek naar de Slangenarend. Die vinden we helaas niet, maar wel everzwijnen. En daar is ook weer de man uit Veenendaal. 

Leuk om met de auto, op de fiets en te voet overal te gaan kijken je ziet veel en de tijd vliegt om. 

Tijd om richting Maastricht te gaan rijden. Weer een paar heerlijke dagen.

The Island Concept Kreta (Eat Fish, Drink Wine)

17 juni 2023 Heenreis

Pfff, om 2uur op, na een kort zweterig nachtje. De weg is afgesloten, de tunnels bij Roermond zijn dicht. Over Heinsberg dus.

Ookal vliegen we vroeg, om 5:55uur, we zijn nog steeds ruim op tijd. De drukte valt mee en om 4:17uur staan we al bij de gate.

Nog even een ontbijtje en een espresso en dan richting de gate. De reis gaat beginnen.

Prima vlucht met Condor. Nog een beetje kunnen slapen. Na de landing naar Sixt. "Hyundai i20, Opel Corsa, Citroën C3 or Nissan Micra?". Die hadden we de vorige keer ook, maar dat is, blijkbaar, geen reden voor succes. Na 5km knippert het bandenspanning lampje. We bellen, rijden terug en ruilen voor de Opel. Iets kleiner, maar oké. 

Door naar het hotel. Zojuist aangekomen. Ziet er prima uit. Benieuwd naar de kamer.

Ik ben blij verrast, maar Petra niet. Toen ze boekte ging ze uit van een iets kleinere kamer, maar wel een veel groter terras, met meer zitmogelijkheden en een beter uitzicht. We zijn het bij Maria gaan melden. Morgen is Dennis er weer. Benieuwd wat zijn verhaal is.

Nu late lunch. Petra kip, ik een, veel te grote, vis en een lekker wijntje. De kol is ermee aan de slag nu. Even later komt de serveerster de vis laten zien. "I will prepare for you". Prima. Nee nee. Ik wil de hele vis. En man man wat was die heerlijk. 

Nog even water halen in het dorp. Stil aan tijd om de ogen te gaan sluiten. Het was een lange dag.

18 juni 2023 Luie zondag

Na het heerlijke ontbijtje besluiten we bij Dennis langs te gaan. Ja, hij had ons een free upgrade gegeven. Omdat wij lang bleven een grotere kamer. Tja, en wij hadden juist een groter terras geboekt omdat we dat belangrijker vinden, en dat heeft deze kamer juist niet. Misschien dat hij nog iets kan regelen. We zien wel. De rest van het boutique hotel is fantastisch.

Hè!? Dat is toch 'onze' auto?! YL(?)-1815. Dat is wel een héél groot toeval. Hopelijk hebben de nieuwe huurders geen problemen. Maar hoe dan? Duizenden auto's in de verhuur en een boutique hotel met 15 kamers. En toch beiden hier .... 

Tijd voor jacuzzi en zwembad. 

En toen vloog de Koningspage voorbij, Petra helemaal blij.

Telefoon. Dennis. De optie was de kamer naast ons. Hadden we daar vanaf dag één in gezeten dan weten we helemaal blij geweest. Nu zagen we de plussen èn de minnen. En we moeten alles inpakken. We besluiten in onze kamer te blijven.

Lunch. Cretean Giros en Cretean wijn. Heerlijk. 

Nog even het dorp in. Gezellig, vooral rond The Lake.

19 juni 2023 Vlinders

Na het ontbijt even bij Maria langs om te vragen hoe de airco werkt. Ook zij krijgt 'm niet aan de praat. Toch maar even maintenence erbij. Binnen 5min is het gefixed, inclusief uitleg. 

We besluiten een stukje te gaan rijden. Eerst naar Krista, een leuk toeristisch plaatsje. Daarna door naar Kroustas. Helaas voelt Petra zich niet goed. Slecht geslapen. Ze wil eigenlijk terug. "Hé, Kroustas Forest". Ze leeft op en we draaien het smalle straatje in. Dit gaat naar "Kroustas Pine Bee Forest", een plek die ik al gezien had om heen te gaan. Her blijkt een klein vlinder paradijsje rond de plek waar we stoppen. Mediterraans Blauwgje, Kardinaal Mantel .... .

We rijden nog wat verder, maar de weg wordt snel slechter en het heeft de laatste maanden veel geregend hier, dus we kiezen verstandig te zijn. Bij de eerstvolgende mogelijkheid draaien we om en rijden terug naar Krista voor de lunch. Het wordt Καφενεῖον Ἀριστεῖδης voor een lekkere pita Giros en een wijntje.

's Avonds op het hotel gegeten. De set menu was niet onze keuze, ondanks dat het gratis was. Die belofte van Dennis lossen we wel een andere keer in. Nee, beiden een heerlijk gegrild visje! Helemaal goed.

20 juni 2023 Film Set

Tijdens het ontbijt vroeg Nikos wat we gisteren gedaan hadden. "O very good. You have been to the forest. If you go around you reach my hometown". Prina? "Yes. You know" met een grote glimlach.

Voor vandaag rade hij Elounda aan. Mooi en goede visrestaurants. Daarna naar Plaka om naar Spinalonga, het lepra-eiland, te gaan. Oké. Goed plan.

Elounda is leuk maar niet geweldig. We rijden door naar Plaka. Dit is leuker. De weg langs de kust is al mooi. De uitzichten in Plaka geweldig. Het lepra-eiland slaan we over. We rijden nog een stuk verder naar een paar oude, gerestaureerde, windmolens. Daarna terug naar Plaka voor de lunch.

Petra had restaurant Paliria uitgekozen. Her blijkt een goed visrestaurant te zijn. Tot onze verbazing worden we gevraagd iets op te schuiven naar de volgende tafel want er gaat gefilmd worden. En ineens zitten we op, wat voelt als, een filmset. Voor ons wordt een restaurant scène keer op keer gedraaid. Leuk om te zien. We zijn ook verbaasd over de hoeveelheid mensen dat hiervoor blijkt nodig te zijn.

We vragen aan de serveerster wat er allemaal aan de hand is. Het blijkt voor een reclamespotje voor een nog te nouwen/openen 7-sterren hotel te zijn. Jammer van het leuke plaatsje denk je dan. 

We hadden een beetje besteld. Pita, tzaziki, Griekse salade en sardientjes. Alles even lekker. Ja, dit is echt een top restaurantje. Ondanks de lichte lunch zaten we bomvol. 

Terug naar ons paradijsje om lekker even te zwemmen en bij te komen.

21 juni 2023 Sarakinas Gorge

Hè. De acteur van gisteren, waarvan we al dachten "op wie lijkt hij eigenlijk?", loopt zojuist het terras op! Waarschijnlijk voor de fotoshoot vandaag (ja, vandaag lijkt echt de dag). We dachten eerst dat het de man van de avond ervoor was. Maar waarschijnlijk niet. Verder lijkt hij op een mix van Chris North en Al Pacino. Op iedereen dus.

De crew herkent ons meteen. "It's you again. From yesterday!". Blijkbaar is ons hotel van dezelfde eigenaar als het nieuwe, nog te bouwen Elounda Hills complex. Dus toch een reclamespotje. https://eloundahills.gr/  https://mirum.gr/projects/elounda-hills-resort/

[Petra denkt dat we daarom niet in de kamer zitten waar we in wilden. Links. We zullen het nooit zeker weten.]

We besluiten oprichting de andere kant te gaan. Uiteindelijk wordt het geen vlindervallei, maar een kloof. De Sarakinas Gorge. Het blijkt een goede keuze.

Volgens mijn navigatie zijn we er al. Waar dan?! Volgens die van Petra, die iets beter het startpunt had geselecteerd, zijn het nog een paar honderd meter. Er staan een paar auto's, maar ? is dit het echt? We gaan even kijken en zie het woord Gorge met een pijl op een steen geschilderd. Op dat moment komt er een, wat later blijkt, Oostenrijker op blote voeten naar beneden, met kort daarachter z'n vriendin. Ook op blote voeten. Ik vraag of het te doen is. Ja prima en als het te lastig is kun je gewoon omkeren. Het is vanaf het begin mooi, dus .... .

Ondanks dat het blijkbaar op blote voeten kan trek ik toch m'n bergschoenen aan (achteraf een goede keuze). De kloof begint als een Levada op Madeira. Dat wordt easy denk ik nog. Niet veel verder veranderd dat. Over stenen klimmen. Ladder op. Van steen naar steen "over" het water. Langs de wand aan een touw. Onder stenen door nauwe gaten heen. En ondertussen is het mooi tot mooier. En dan. Hoe nu verder? Nee, hier houdt het op. Jammer, maar geen idee hoe nu verder.

Twee jongens komen net aanlopen. We wachten even om te zien wat zij doen. Hmm. Schoenen en sokken uit. Het water blijkt erg ondiep. Wij gaan het ook doen. Helaas helpt het maar een klein stukje. Iets verder zouden we weer door het water moeten en het is een stuk dieper. We geven op en gaan terug. Net niet het einde, maar wel een geweldig tripje.

Terug via Ierapetra. Net het meest pittoreske plaatsje dat we gezien hebben, om het aardig te zeggen. We lunchen er en gaan terug.

Tijd voor het zwembad en relaxen. Daarna more fish and more wine. Heerlijk. 

22 juni 2023 Terugreis 

Ondanks de mogelijkheid om de kamer, tegen vergoeding, iets langer aan te houden, besluiten we om 11uur uit te checken en te gaan. Maria beveelt ons het bergdorpje Krasi aan. We hadden ons voorgenomen naar Knossos te gaan. Dat doen we later. Eerst naar Malia.

Malia is gemeente Chersonisos en dat merk je. Het wordt drukker en drukker. En het wordt er niet mooier op. Maria had de oude stad aanbevolen en her nieuwe gedeelte te mijden. Maar ook de oude stad was niet echt mooi. Door en de bergen in.

Krasi blijkt een leuk toeristisch bergdorpje te zijn met een mooie weg er naartoe. Even rondlopen en vooral de GIGA plataan, beschermt monument, bekijken. Koffie bij Kares. Leuke taverne (no, we won't forget you 😉). We rijden door naar het klooster dat iets verder ligt. Mooie plek en leuk om even te bekijken.

Omdat het om de hoek is rijden we verder omhoog naar het Lasithi plateau. Boven aangekomen een hele rij oude windmolens. Even bekijken en terug voor de lunch. We hadden onderweg Nikki gezien. Mooi uitzicht en prima beoordeeld. Simpele maar lekkere lunch. Tijd om naar Knossos te gaan, want de tijd loopt weg.

Ondertussen zie ik dat ons vliegtuig met een uur vertraging in Düsseldorf vertrokken is (te vol luchtruim vanwege militaire oefeningen horen we later). Ondanks dat denken we dat het geen zin heeft om Knossos binnen te gaan. Het lijkt ons noet iets dat je in 30-45 minuten gezien hebt. Jammer. Volgende keer dan.

Ik zie nog wel "Venetian Aqueduct" op de kaart. Het is 6 minuten rijden dus ach waarom niet. Het bouwwerk is leuk, maar wat echt leuk is is dat het een grote kauwen kolonie herbergt. De want zit vol met gaten en elk gat lijkt een kauwennest te zitten. Geweldig. 

Nu toch echt naar het vliegveld. We zijn ruim op tijd vanwege de vertraging. Nog even wat inkopen doen en dan naar huis.

Op dit moment rijden we over de startbaan en gaan opstijgen.

De vlucht is prima. We weten dat het in de regio Düsseldorf slecht weer is, en dat blijkt. Het laatste half uur lijkt het wel of we in een horrorfilm zitten. Het vliegtuig wordt alle kanten op gegooid. Het wordt erger en erger. De lampen van de Emergency Exit gaan aan. Is dit normaal. Eindelijk zien we lampen onder ons en bijna meteen de landingsbaan. We landen laat. Vol in de remmen. Pfff. Zelfs de piloot klinkt opgelucht. Lang geleden dat ik geapplaudiseerd heb .. . 

Kimolos was good, but next time Syros.

Madeira

16 april 2023 - Heenreis 

Nadat de katjes alvast hun avondeten hadden gehad, vertrekken we richting Düsseldorf Airport. We zijn redelijk vroeg. Nog genoeg tijd om een bratwurst en een pilsje te pakken.

Blijkbaar hadden we het verkeerd gelezen: er is geen inbegrepen service op de TUI vlucht. Verder een prima en rustige vlucht.

Auto ophalen. Leuke witte Ford Fiesta. En hup naar het hotel. Kamer 205. Iets minder hoog dan we gehoopt hadden. 's Avonds eten in het lokale "halfpension" restaurant. Je betaalt net zoveel als wanneer je vooraf geboekt had: €47 pp voor 3 gangen. We skippen het voorgerecht. De rest is voortreffelijk. Ook de aanbevolen witte wijn van Madeira was heerlijk. Minder was met in twee aparte bedden opgedekte bed.

17 april 2023 - Snorkelen 

Petra is al vroeg naar buiten om de sunrise te fotograferen. Als ik later ook kom gaan we eerst even naar de receptie: bed wordt geregeld, lamp gemaakt en als er iets hoger iets vrijkomt dan bellen ze ons. Tijd om uit te pakken. En daarna ontbijt. Heel fijn en lekker.

Na nog wat rondgelopen te hebben besluiten we te gaan zonnen/zwemmen. Ik neem m'n duikbril en m'n vinnen mee. Lekker even visjes kijken!

Valt niks tegen die visjes. Wel een beetje koud. Nadat ik weer een beetje opgewarmd ben en Petra m'n kleren op de kamer gehaald heeft, gaan we lekker lunchen. Een Ceasar salade voor Petra en een Fish & Chips voor mij. Yummy. 

Nog lekker een rondje gesnorkeld. Beter zicht en nog steeds koud. Leuk weer visjes te zien.

18 april 2023 - Dolfijnen

Vandaag naar Caletha waar we om 12 uur met een RIB de zee op gaan met H2O. Onderweg er naartoe gestopt bij het uitzichtpunt. Helaas hangt er een dikke wolk.

Aangekomen bij H2O blijkt dat ze wat vertraging hebben. Om ongeveer half één vertrekken we. Richting Oost ipv West. Daar is de zee helaas te wild nu zodat a) de spotters, vanaf de kust, niks zien en b) het niet meer leuk zou zijn.

We vinden gestreepte en gewone dolfijnen. Een erg leuke trip.

Daar naar Ponta do Sol voor de lunch. Lekker.

Op de terugweg stoppen we bij het uitzichtpunt. Geen wolk deze keer, dus we gaan het proberen. Prachtig uitzicht. Wel een beetje eng vindt Petra, zo op een doorkijk platform 580m boven de zee!

Naar het hotel voor een wijntje en een snackje.

19 april 2023 - Uitzichten 

Vandaag was het plan om met de auto naar de Pico Ruivo, het hoogste punt van Madeira, te gaan. Spoiler alert: dat is niet gelukt.

We vertrokken door de bergen waar Google Maps ons meteen door een kneiter steil wijkje stuurde. Een stuk verder, met al veel oeh's an ah's vanwege de prachtige omgeving, zag Petra een bord Pico Arieiro. Hé. Dat was toch waar we naartoe wilden. Oké. Helaas bewolkt boven. Maar nog steeds indrukwekkend. Ook het parkeren. Alles vol vol vol. Dus een illegaal plaatsje langs de weg gevonden. Over een diepe goot en tegen een schuine wand. Erin was geen probleem. Toen we terugkwamen stonden er auto's voor en achter ons en was het iets uitdagender.

Door naar Santana. Spoiler alert: ook daar zijn we niet geweest. Genietend van de mooie omgeving kwamen we weer op een drukke plek. Hé zegt Petra, hier start de mooiste, kortste en gemakkelijkste Levada. Meteen de auto aan de kant en eropuit. Prachtige wandeling van 1.5km naar dos Balcões. Een balkon met uitzicht. Èn endemische Madeira vinken die uit de hand eten.

Tijd om naar eten op zoek te gaan. Na eerst bij een verschrikkelijke tent met een grote bus Duitsers aan de tafels, uiteindelijk in Porto Cruz aangekomen. Man wat een drama. De wilde zee. De rotsen. En het lekkere eten bij Parça Velha.

Laatste stop: Miradouro do Coniçal. Wow. En nu weer terug naar The Cliff Bay. Wat een heerlijke mooie dag.

20 april 2023 - Kabelbaan 

Het weer is een stuk minder dan gisteren, zoals voorspeld. Toch besluiten we, zoals gepland, richting Porto Moniz te gaan. Heerlijk draaiend door de bergen met de meest prachtige uitzichten links en rechts rijden we richting het plateau, zeg maar het dak van Madeira.

Totaal andere vegetatie daar en minder mooie vergezichten. Ook omdat het behoorlijk grijs is. Bij de Miradouro waar we stoppen is het zowel links als rechts dicht met bewolking. 

We rijden tot het mistige bos Fanal. En tja, omdat de wind van de niet normale kant komt, komen de wolken ook van de verkeerde kant. Geen mist dus, wel regen. We gaan verder. 

Onderweg blijft het regenen en is het koud. Terug of toch verder. Het laatste. We rijden naar Teleférico das Achadas da Cruz. De spectaculaire Kabelbaan die sinds gisteren weer op is. Na wat boze blikken van de twee Duitse stellen voor ons omdat we de rij weten te skippen, gaan we met de kabelbaan 400 meter steil (98%, dus 45°) naar beneden. De steilste van Europa.

Beneden een authentieke Fajã. Een plateau aan de kust wat door lava gevormd is. En natuurlijk de prachtige ruige klif en idem oceaan. Wat een drama.

Eerst nog even 2 Nederlandse dames bij hun auto, kilometers verderop in het dorpje, afzetten. En dan door om iets te eten. We vinden uiteindelijk O Farolim in Ponta do Parga. Prima eten. Alleen de muziekkeuze: Duitse muziek uit 1970 met een orgeltje!?

Terug naar ons hotel, proberend de tunnels te vermijden door lekker langs de kust te slingeren, gaan we even kijken bij Escarpa. Het kleine luxe resort waar we eerst naartoe wilden. Ziet er erg leuk uit, maar je zit wel erg opgesloten. Toch blij dat we hier niet een week zitten.

Natuurlijk wel even naar de "Insta" waterval, slash, carwash een beetje verderop. Cascata dos Anjos. Erg leuk.

Nog even Câmara de Lobos bekijken. Mwah. En door naar Funchal. We hebben nog uurtje om te gaan zwemmen. Lekker.

Weer een heerlijke dag.

21 april 2023 - Funchal

Het is zwaarbewolkt als we wakker worden. Na het ontbijt gaat het zelfs regenen. Oei. Gelukkig klaart het op. We besluiten de stad in te gaan. Wat een leuke en mooie stad is Funchal. Het heeft eigenlijk alles.

Na een late lunch keren we terug naar het hotel. Lekker even snorkelen, heerlijk. 

O nee. Restaurant The Rosé Garden is vol. Stress. We besluiten het gewoon te proberen. "I don't think we're on the list". "No problem. In or out?". Lekker buiten. En er was plek zat. Deze keer het volledige 3-gangen menu. En het was heerlijk. 

22 april 2023 - Pico Arieiro 

Op de webcam ziet het er mooi uit en mijn enkel lijkt zich prima te houden. We gaan naar Pico Arieiro en daar het eerste stukje richting Pico Ruivo lopen, en weer terug. Onderweg valt het ons op dat sommige wauw punten van eerder deze week nu saai zijn door lage wolken. Uiteindelijk komen we aan. Het is een stuk minder druk dan de vorige keer, maar bovenop parkeren zit er wederom niet in. Mijn vorige plek ziet er minder goed uit. Geen stenen in de goot, dus wellicht te diep. Geen goed plan. Iets verderop in de binnenbocht is nog een klein plaatsje. Ik plof de auto achteruit tegen de berg op. Zo, die staat! Als ik uit stap schrik ik van twee dingen: 1) de auto staat zo steil omhoog dat de neus in de grond staat. Kom ik hier nog uit? 2) ik zie een dikke bult op de voorband?! Ik zoek het 2de eens op: kapotgereden karkas en dat kan tot een klapband leiden. Shit. Is dat de pothole bij de waterval geweest? Maar dat was toch de andere voorband. Of zat hij er al heel de tijd? Hoe het ook is, nu ik het weet ben ik er niks gerust op. Hopelijk redden we het tot het vliegveld morgenvroeg.

De wandeling is echt een cadeautje. Prachtige blauwe lucht boven het witte wolkendek. Het pad loopt over een bergrug met diepe afgronden meteen links en rechts naast de pad. Windstil. Zonnig. De mooiste uitzichten. Man wat geweldig. De hardlopers van MUIT (check de link! Dit is echt een giga inspanning) die tussen de wandelaars door kruisen. Moeilijk te omschrijven allemaal. Zoveel indrukken. 

Terug bij de auto blijkt het eigenlijk best mee te vallen. Petra staat te zwaaien omdat ik toch wat steentje mee schraap. De schade is nihil. We horen het wel. Of niet. En nu? Terug? Verder? Het compromis is Santana. We rijden richting de kabelbaan, ook al geeft google aan dat hij waarschijnlijk dicht is. Net voor we er zijn volgen we de bordjes Parque Temático da Madeira, de beroemde huisjes. We kunnen ze niet vinden, dus door naar de kabelbaan. Hij is inderdaad dicht. Het uitzicht is wel prachtig. 

Tijd om eten te zoeken. We vinden Serra e Mar. Het ligt niet mooi. Het ziet er simpel uit. Maar het is redelijk druk en ze hebben Peixe Espada Madeira, oftewel degenvis met gebakken banaan en passievruchten saus. En daar had Petra haar zinnen op gezet. Ik neem tonijn. Het blijkt een flink stuk met flink wat knoflook (en zout) te zijn. Erg lekker.

Op de terugweg zien we de huisjes. Auto aan de kant en kijken. Het stelt weinig voor, maar blij dat we ze toch gezien hebben. Aan de overkant van de straat is een soort ambachtenmarkt. Leuk hoor, het lijkt wel of we in een aflevering van Midsomer Murders Madeira aanbeland zijn.

Het weer lijkt aan de andere kant beter en we zijn alle twee moe. We rijden terug naar het hotel. Lekker nog even een rondje zwemmen. Petra eet nog een, watercress, soepje. Ik neem nog een wit wijntje. We genieten nog een laatste keer van de prachtige tuin in dit heerlijke hotel.

Slapen, morgen vroeg op.

23 april 2023 - Naar huis.

Zoals voorspeld gaat om kwart voor vijf de telefoon. De TUI-bus staat voor en wil weten waar we blijven. Petra legt uit dat we ons bij de heenreis al afgemeld hebben en zelf naar het vliegveld rijden.

Er wordt aangebeld. Er komt een tafel binnengereden met ons early breakfast erop. Wow, dat ziet er gaat uit. We knabbelen snel wat toast en drinken wat koffie. De rest gaat in de tas voor in het vliegtuig. 

De band houdt het. We droppen de auto en gooien de sleutel in de box.

Nog een half dagje, vliegen en rijden, en we zijn weer bij onze boefjes.